Ondertussen is er weeral heel wat tijd verstreken en zijn de woelige wateren des leven voor mezelf weer wat kalmer geworden.  Heb ergens terug een rust gevonden die ik de voorbije maanden verloren was.  Het valt me op dat ik het leven met zijn hoogtes en laagtes anders ervaar dan 2 jaar geleden.  

De volledigheid van dit blogje vereist dat ik even vermeld dat ondertussen een driemaandelijkse controle gepasseerd is en zoals verwacht was hierbij alles prima in orde.  En toch.  Ergens zoek je als mens steun bij de wetenschap.  Willen we niet weten dat we het kwaad overwonnen hebben en dit voor altijd?!  Uiteraard zal u zeggen.  Maar zoals ik reeds hard heb moeten ondervinden is het net dat wat ze je niet kunnen aanbieden.

Waarom brengt de onverschilligheid van de wetenschap me elke keer weer uit mijn evenwicht?  Hoe ga je daar dan mee om?  Meermaals die energie uit het diepste van jouw ziel oprapen, is vermoeiend en niet oneindig.  Maar toch slagen we er keer op keer in de pracht van het onperfecte leven in te zien.  Mijn leven!

Ik heb dan ook geen moodswing baby … ik ben mijn moodswing baby!

I’m my moodswing baby
I’m at it again
Never a dull moment
And I can have it
I cannon resist myself
I’m under my skin
And I'm here to please me
I’m here to win