zondag, 02 mei 2010

I survived you

Het heeft een paar dagen geduurd vooraleer de impact en betekenis ervan werkelijk tot me doorgedrongen is.  Eindelijk ben ik klaar voor mijn vreugde dansje.  De cirkel is rond en kan nu officieel zeggen dat ik 2 jaar kankervrij ben.  De mammo en echo bewezen het.  Het bloedonderzoek zegt maar 1 ding: alles normaal!

En op de noten van Natalia, die op 29 april 2008 in de Top 50 stond, fluister ik zachtjes:

I survived the crash
Survived the burn
Survived the worst
Yeah baby, but i' ve learned
Survived the lies
Survived the blues
It almost killed me
But i survived the truth
And the best is when the smoke
cleared trough
I survived you

22:56 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

vrijdag, 16 april 2010

Survivor

Het viel het me al eerder te binnen hoe lang ik mijn geliefd blogje genegeerd heb.  Bewust al dan niet onbewust.  Want een blogje in het leven gecreëerd om de verzuchtingen en emoties rond het grote BK verhaal te lossen, heeft maar weinig reden tot overleven zou u zo denken eens de moedigen onder ons terug het gewone leven ten strijd gaan.

Ach lieve lezer, veel had ik dan ook niet te vertellen de voorbijgaande maanden.  Zoals u wel kan vermoeden, het leven blijft een arena met dolken, zwaarden en af en toe een grote baksteen die in jouw richting wordt gegooid.  Bakstenen ontduiken, wegen zoeken en grenzen verleggen.  En wat voor een grenzen zijn weeral verlegd.

Toch ergens in mijn achterhoofd komt er een datum stilletjes aangeslopen.  De cirkel is bijna voor de tweede keer rond.  Doet me toch weer beseffen hoe vreemd en onverwacht het leven meestal verloopt.  

Vaak wordt me tegenwoordig gevraagd hoe ik op dit alles terug kijk en wanneer ik nu genezen verklaard wordt.  Dan denk ik.  Ach laten we het verleden het verleden zijn.  Het heeft me gemaakt wie ik vandaag ben en oh ja de littekens bewijzen het … het is anders, maar daarom niet minder .  En die obsessie van de wereld met dat genezen verklaren.  Hier spreekt een trotse survivor en de rest dat doet er echt even niet toe …

13:15 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

vrijdag, 05 februari 2010

Moodswing baby

Ondertussen is er weeral heel wat tijd verstreken en zijn de woelige wateren des leven voor mezelf weer wat kalmer geworden.  Heb ergens terug een rust gevonden die ik de voorbije maanden verloren was.  Het valt me op dat ik het leven met zijn hoogtes en laagtes anders ervaar dan 2 jaar geleden.  

De volledigheid van dit blogje vereist dat ik even vermeld dat ondertussen een driemaandelijkse controle gepasseerd is en zoals verwacht was hierbij alles prima in orde.  En toch.  Ergens zoek je als mens steun bij de wetenschap.  Willen we niet weten dat we het kwaad overwonnen hebben en dit voor altijd?!  Uiteraard zal u zeggen.  Maar zoals ik reeds hard heb moeten ondervinden is het net dat wat ze je niet kunnen aanbieden.

Waarom brengt de onverschilligheid van de wetenschap me elke keer weer uit mijn evenwicht?  Hoe ga je daar dan mee om?  Meermaals die energie uit het diepste van jouw ziel oprapen, is vermoeiend en niet oneindig.  Maar toch slagen we er keer op keer in de pracht van het onperfecte leven in te zien.  Mijn leven!

Ik heb dan ook geen moodswing baby … ik ben mijn moodswing baby!

I’m my moodswing baby
I’m at it again
Never a dull moment
And I can have it
I cannon resist myself
I’m under my skin
And I'm here to please me
I’m here to win


14:19 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

zaterdag, 02 januari 2010

Never alone

Beste 2009

Ik moet het echt wel toegeven …
Als jaar in mijn hele leven heb je me heel veel gegeven …
Het begon dan ook allemaal met een knallende start …
Maar zoals je weet is het leven soms heel hard …
Niettemin gaf je ons het prachtigste weer …
Al die concertjes, feestjes en ontdekkingen … ja het deed mijn voeten zeer …
Er waren zeker tijden van verdriet …
Ach lang bij blijven stilstaan doen we toch niet …
We horen ondertussen terug bij de werkende mens …
Vrijheid, vakantie en plezier zijn echter in het leven mijn wens …
En wat wenst een mens zich nog meer …
Met een fantastische gezondheid, toffe vrienden, familie, huis, en zoveel meer denk ik keer op keer …
Waarom doet het in de liefde toch steeds zo zeer …
Mannen komen en gaan …
Maar het duo Black & White blijft voor eeuwig bestaan …

1262389337NDSCN03961262389409NDSCN0397







Daarom 2009 zeg ik het heel luid ... je was een zegen ...
Maar mag en kan het even ...
Dan wens ik voor mezelf en zij die me lief zijn veel herhalingen en een lang gelukkig leven!
 

HAPPY 2010!

00:56 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

donderdag, 03 december 2009

To where you are

Het valt me de laatste maanden op dat heel veel leeftijdsgenoten hun grootouders aan het verliezen zijn.  Hoe triest en confronterend.  Want betekent dit dan niet dat de generatie van onze ouders de volgende zullen zijn?!  Opnieuw toch weer die beleving hoe kort en breekbaar het leven is.

Vorig jaar kreeg ik het niet eens over mijn lippen.  Maar vandaag is het 5 jaar geleden dat mijn bomma ons verlaten heeft.  Aan de ene kant ben ik oh zo blij dat zij dit alles niet heeft moeten meemaken.  Aan de andere kant had haar stem, schouder en knuffel een serieuze verrijking geweest. 

En toch … ergens geloof ik wel dat zij op haar manier vandaag nog over me waakt …

Who can say for certain
Maybe you’re still here
I feel you all around me
Your memories so clear

Deep in the stillness
I can hear you speak
You’re still an inspiration
Can it be ?
That you are mine
Forever love
And you are watching over me from up above

Fly me up to where you are
Beyond the distant star
I wish upon tonight
To see you smile
If only for awhile to know you’re there
A breath always not far
To where you are

00:15 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

donderdag, 26 november 2009

Don’t kid yourself

Daan verwoordt maar eens weer perfect de emoties en gedachten van de voorbije dagen …

if you try to be an icon
then the icon becomes you
if you try to be a model
it'll catwalk over you
if you try to walk in straight shoes
then these shoes will bend you too
if you try to be a kid again
the kid will kidnap you

you know it's true
the guy you know well that's just you
and there is nothing you can do
just like a door you can't get through
when there is no-one left to fool
don't go and drown in that old pool
don't kid yourself

so don't try to be an icon
con the i inside of you
that picture you've been painting
doesn't look a thing like you
i'll agree that it's a nice try
but when your paint is dry
we are all just little icons
super you and super i
you know it's true...

i need someone to show me
just what i threw away
i need a pretty angel
to present it on a tray
you've never liked the icon
said that guy looked pretty strange
but you've never tried to change me
and that's how came to change
you know it's true...

01:52 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

dinsdag, 17 november 2009

PAC MAN

De laatste update had het min of meer wel aangekondigd, deze vechter gaat aan een nieuw hoofdstuk beginnen.  De cirkel is nu echt wel volledig rond.

Vandaag gaat de GI Sanne geschiedenis in als de dag van de laatste operatie.  En wat voor een operatie.  Geen tranen van verdriet en machteloosheid, maar massa’s tranen van geluk.  Ik kan het dan ook niet genoeg van de daken schreeuwen. Mijn zwarte schaap, ja mijn port-a-cath is eruit!!!

Opnieuw op de afspraak bij Dr. Jutten.  Helemaal anders deze keer.  Een vlotte dagopname (zelfs het woord niet waardig) waarbij alles zo simpel leek.  Niettemin raasden de zenuwen door mijn lichaam.  Gedachten van “wat als” springen in het rond.  Het verplegende personeel dat je op jouw gemak stelt met vlotte babbels en leuke humor.  De chirurg die al lachend zei: ah mevrouw komt haar diploma halen.  Inderdaad! De kers op de taart … en die zit nu in een potje! En die kleine ongemakken die ik nu zo stilletjes aan begin te voelen … die nemen we er met plezier bij!

1258452020NPac__2_1258452136NPac__3_

Net zoals PAC man op zoek gaat naar die gele bolletjes, zo heeft ook dit kleine ding de chemo al die slechte cellen laten opeten en met een knipoog zeg ik dan ook volmondig … GAME OVER PAC!

11:10 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende