zaterdag, 28 juni 2008

I’ll Be Missing You (Puff Daddy)

27 mei 2008. Begrafenis van mijn achterneef Dave. Zelfmoord. Samen met ons mama begaf ik me die dag naar het crematorium in Turnhout. Wanneer de tonen van “I’ll be missing you” door de kapel galmden, kon ik maar aan 1 ding denken. Hoe zeg je vaarwel aan iemand die het opgegeven heeft wanneer je zelf het gevecht van je leven ondergaat. En daar stond ik dan, recht voor zijn kist. ‘Daveke, ik hoop dat je nu je rust vind. En als je het niet erg vind, kan je dan even mijn kanker met je meenemen?’ Zijn gedachten die ik kort daarop uitspreek tegenover ons mama.


Later staan we voor het graf van mijn achtertante “ tante Wis” (grootmoeder van Dave). Het lijkt nog geen jaar geleden dat we haar hebben moeten afstaan aan ja hoor borstkanker. Ik laat mijn tranen gaan wanneer ik aan de mama van Dave vertel welke strijd ik aan het leveren ben. Wat is het leven toch vergankelijk! ‘Tante Wis, kan je me eens zeggen hoe laat het is!’ Zo pestte ik haar vroeger. Maar zou het nu toch wel graag weten …

19:09 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.