zaterdag, 28 juni 2008

Oceans Apart (Milk Inc)

Terug thuis. Wat moet een mens nu doen? Hoe ga ik de komende week overbruggen? Ik mag niet autorijden. Ik moet het rustig aan doen. Heidi met vakantie in Amerika. Gelukkig maar voor het mooie weer. Want er zit niks anders op dan me rustig op een bank in de zon te gaan zetten samen met mijn boek.

 Ik schrijf diezelfde dag nog een e-mail naar mijn collega’s:

Onderwerp: Groeten uit Schoten

 

Hallo daar in Kapellen

Na 2,5 dagen ziekenhuis, nu gezellig thuis.  Ik ga straks genieten van mijn eigen bed. J Alles is vlot en goed verlopen.  Ik voel me dan ook goed.  Zo goed als geen pijn en esthetisch gezien ziet het er bemoedigend uit.  Joepie fase 1 is al achter de rug.  Nu nog even rustig genezen.  En woensdag weten we meer naar bestraling en chemo toe.  Duim dus nog even mee met mij.

Al de lieve berichtjes en telefoontjes hebben daarbij natuurlijk geholpen.  Ik wil jullie dan ook al bedanken voor de lieve attenties.

Groetjes

Sandra

Wonderwel vliegen de dagen voorbij en het is al snel woensdag. Woensdag 7 mei 2008. We slaan weer een pagina om. What’s next! Dr. Debois en de borstverpleegster ontvangen me die dag. Daar is het gevreesde woord: chemotherapie. Verdorie! ‘Hebt u nog vragen?’ ‘Eu ja, welke borstkanker heb ik nu?’ ‘U hebt een invasief ductaal carcinoom.’ Bij latere lectuur blijkt dat dit de meest voorkomende vorm van borstkanker is. En ja hoor heeft spijtig genoeg de slechtste prognose van allemaal. Lap!


Bij de oncoloog Dr. Verhoeven krijg ik te horen hoe mijn volgende maanden eruit gaan zien. ‘U hebt een triple negatieve tumor. Niet hormoongevoelig en NEU-receptor negatief. Gelukkig verder geen uitzaaiingen. Zelfs de schildwachtklier is niet aangetast. Helaas toch al een tumor van 2,4 cm.’ ‘Ha, ergens in de loop van het traject 0,2 cm verloren!’ ‘Dit noemt men T2 in een stadium II A. Maar het gezwel is een G3.’ G3? ‘Ja, de tumor is weinig gedifferentieerd. Helaas betekent dat een vrij agressief gezwel. Gezien uw jonge leeftijd en de beperkte mogelijkheden gezien de tripel negatieve factoren, hebben we maar 1 keuze: chemo! De komende maanden krijgt u 6 behandelingen en dit om de 3 weken. Eerste 3 CEF. Laatste 3 Taxotère. Toch een lichtpuntje. Gezien uw situatie willen we u vragen om mee te doen aan een studie.  Hierbij kunt u het nieuwe Ixabepilone in plaats van de Taxotère krijgen. Na de chemo krijgt u ook nog 25 bestralingen en dat is dagelijks.’ En dan begin je te tellen.

(6 x 3) + (25/5) = 23 weken. Amai, ze gaan tevreden zijn op het werk!


Bovendien te horen gekregen dat ik toch nog eens een punctie biopsie van de linkse borst moet laten nemen en dat er een katheder (port-a-cath – daarlangs wordt de chemo gegeven) geplaatst moet worden. Ik hoor het de dokter nog zo zeggen: ‘Kleine ingreep hoor.’


Dan volgt die gevreesde vraag van mezelf: ‘Hoe zit dat nu met kindjes krijgen?’ De dokter windt er geen doekjes om. ‘U hebt 40% kans dat u onvruchtbaar wordt’. Slik, niet dat ik het niet verwacht had, maar het komt toch even hard aan. Verdorie, ik wil zelf die keuze maken!


Geladen met afspraken voor de punctie & katheder operatie, informatie over pruiken, chemo en over de studie vertrek ik die dag in Klina met de vraag of ik tegen volgende week vrijdag kan beslissen of ik eraan mee wil doen. Heb zelfs toestemming moeten geven opdat mijn tumor in Parijs verder onderzocht kon worden. De studie wordt namelijk vanuit Frankrijk geleid.
Great a second opinion. Typisch! Mijn tumor mag reizen en ik niet!
 


Heidi belt me die dag uit Amerika. Ik vertel haar het slechte nieuws. Dju toch, zegt ze, nu is het echt serieus!  ‘Wanneer ben je terug? Ik kan een vriendin gebruiken’


Oceans Apart.
I'm Still Thinking Of You.
Tears In My Heart.
All My Dreams Are Torn In Two.

18:27 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

ik heb ook triple negatieve borstkanker (gehad???) Lieve meid, ik leef ongelooflijk met je mee. Ik kon sowieso al geen kinderen krijgen, was 47 toen ik de diagnose kreeg, ben nu 2 jaar verder... IK DENK AAN JE!!!! liefs van Sandra

Gepost door: Sandra | zondag, 27 december 2009

Reageren op dit commentaar

dezelfde tumor gehad in november 2003.het schijnt dat als je de eerste 5 jaren achter de rug hebt, de kanker hoogstwaarschijnlijk niet zal terugkomen.bij deze agressieve soort dan!en de eerste 2,5 jaren zijn het gevaarlijkst. nou die heb je bijna gehad. zet m op! liefs liian

Gepost door: lilian bleize | donderdag, 15 juli 2010

Reageren op dit commentaar

Ik heb een invasief ductaal carcinoma gehad. Ben juist alle behandelingen achter de rug (operatie 10 mei, chemo en dan radiotherapie) Maar ik blijf nu met de angst dat het terug zal komen.
Mijn geopereerde borst doet nog wat pijn per momenten.
Zou het misschien goed zijn van meer op mijn voeding te letten? Wat is goed om preventief tegen kanker te vechten?

Gepost door: elisabeth | zaterdag, 18 december 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.