zaterdag, 28 juni 2008

Once upon a time

Het is vandaag 7 juni 2008 en ik tracht mijn gedachten te ordenen. Er is zoveel gebeurd de laatste 2 maanden. Sinds woensdag avond niet meer buiten geweest. Even de chemo zijn (of is het haar – nee laten we chemo maar mannelijk noemen :o)) werk laten doen.  Maar goed even teruggaan in de tijd.

Ik denk dat het 30 maart 2008 was toen ik ’s ochtends wakker werd met een vreemd gevoel. Ok ben dan wel wakker geworden op mijn buik, maar dat mijn borst pijn deed dat vond ik toch wel heel vreemd. Maar goed ik zette het uit mijn hoofd en ging op bezoek bij mijn ouders. ’s Avonds thuisgekomen maakte ik me klaar voor een luilekker avondje televisie. Bij het bewegen in de zetel merkte ik opnieuw op dat mijn rechterborst pijn deed. Hoe raar! Bij nadere inspectie voelde ik “iets” zitten. Een knobbel? Een gezwel? Oh nee zeg dat het niet waar is. Tja en wat doet een jonge vrouw dan … natuurlijk naar haar moeder bellen.  Mama stelde me initieel wel gerust aangezien ik mijn maandstonden moest krijgen. ‘Wacht nog even af. Misschien gaat het wel vanzelf weg.’

Ondertussen waren we 7 april en ik had het gevoel dat het gezwel de laatste week andere vormen had aangenomen. Soms leek het wel groter te zijn en soms dan weer kleiner. Hoe vreemd toch allemaal.  Zonder uitstel dringend tijd dat we een afspraak bij de dokter gingen maken. Vrijdag 11 april zag ik dan ook mijn huisarts Dr. De Roeck. Eerste conclusie. ‘Niets om je zorgen over te maken, maar voor alle veiligheid best even langs de radioloog voor een mammografie en echografie gaan.’

 

18:06 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.