zaterdag, 28 juni 2008

Poison (Alice Cooper)

Daar is die gevreesde dag dan.  4 juni 2008, first chemo day! Beetje onrustig die dag naar Klina vertrokken. De verpleegster kwam al snel af met haar kar. Even de katheder aanprikken. Even? Sneller uitgesproken dan gedaan. ‘Vreemd dat er geen bloed uitkomt’, hoor ik de verpleegster zeggen.  ‘Is dat normaal’, vraag ik. ‘Ja hoor, da gebeurt wel eens.’ Maar ik was er toch niet gerust in, zeker niet gezien ik een branderig gevoel ervoer. ‘Is dat normaal dat het zo pikt?’ ‘Neen, laten we er nog eens naar kijken.’ Uiteindelijk na de poging van een 2de verpleegster en uiteindelijk de hoofdverpleger, zit het infuus met de zoutoplossing op zijn plaats. Grrr, die katheder is echt mijn zwart schaap geworden. Weer typisch voor mij natuurlijk dat het scheef genesteld zit. Hopelijk rekenen ze me nu geen 3 naalden aan! 

Ondertussen verveelde ik me zeker niet. Bezoek van sociale assistente, borstverpleegster, studiebegeleidster, oncoloog, psychologe, … kortom heel mijn fanploeg is me komen toejuichen. Om 14u waren die oranje baxters daar. Eerst nog een spuitje cortisone en iets tegen de misselijkheid en dan beginnen we er aan.  


Eerste baxter: Cyclofosfamide. Voornaamste bijwerkingen: verminderde weerstand, bloedarmoede, misselijkheid en braken, verminderde eetlust, irritatie van de blaas en haarverlies.


Even spoelen en dan baxter 2: Epirubicine. Voornaamste bijwerkingen: haarverlies, misselijkheid en braken, verminderde weerstand, bloedarmoede, ontsteking van het mondslijmvlies (pijn en zweertjes in de mond, problemen met slikken), verandering in smaak, kleurverandering urine, huidveranderingen, vermoeidheid en zwakte.
 

Opnieuw spoelen en dan baxter 3: Fluorouracil. Voornaamste bijwerkingen: ontsteking van het mondslijmvlies (pijn en zweertjes in de mond, problemen met slikken), verandering in smaak, diarree, oogirritatie, huidveranderingen, verminderde weerstand, blauwe plekken of bloeden, bloedarmoede, vermoeidheid en zwakte. 

Nog een laatste keer spoelen en het infuus mocht er uit en we mochten dan ook snel het ziekenhuis verlaten.

Aangekomen bij mijn ouders, begonnen de geuren die ons mama haar keuken ietsje later verlieten als snel een invloed op mijn maag uit te oefenen. Verdomme, zo snel kan dat toch niet! Maar het bleek al gauw dat het inderdaad zo snel begon te werken.  De soep ging er nog net in, maar de patatjes smaakten me totaal niet. ‘Ik voel me alsof ik een zware kater heb’, zeg ik met tranende ogen tegen ons mama.  Zij slikt even de tranen weg wanneer ik met een spurt naar het toilet ren. 

Achteraf in mijn eigen zetel werd het strijd tegen de gal om de 10 minuten.  Er zijn leukere dingen in het leven.  Maar positief blijven denken Sandra! Godzijdank voor de zetpil Primperan, want daardoor verloopt mijn nacht toch een beetje in de duistere spelonken van mijn dromen. 


Your cruel device
Your blood, like ice
One look could kill
My pai
n, your thrill
I want to l
ove you but I better not
Touch (dont touch)
I want to hold you but my senses
Tell me to stop
I want to kiss you but I want it too
Much (too much)
I want to taste you but your lips
Are venomous poison
Youre poison running through my
Veins


19:17 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.