donderdag, 10 juli 2008

Superwoman (Alicia Keys)

Het regenachtige koude weer en de potentiële verkoudheid, die op heimelijke wijze mijn neus terroriseert, zorgden er helaas voor dat mijn bestaan zich de laatste dagen het beste binnen de muren van mijn appartementje beperkte. 

Wat doet een mens dan.  Muziek beluisteren. Verdere informatie opzoeken over hoe ik mijn blogje kan pimpen. Lezen op de blogs van lotgenoten. En wat een lectuur! Stil werd ik van al die horrorverhalen. Blij te zien dat sommigen evengoed humor gebruiken om hun situatie draaglijker te maken. Verdrietig om de realiteit dat sommigen er heel wat slechter voor staan dan mezelf. 

Vandaar voor alle lotgenoten (en natuurlijk ook wel een beetje voor alle vrouwen) … een ode: 

Everywhere I'm turning
Nothing seems complete
I stand up and I'm searching
For the better part of me
I hang my head from sorrow
state of humanity
I wear it on my shoulders
Gotta find the strength in me

For all the mothers fighting
For better days to come
And all my women, all my women sitting here trying
To come home before the sun
And all my sisters
Coming together
Say yes I will
Yes I can

When I'm breaking down
And I can't be found
And I start to get weak
Cause no one knows
Me underneath these clothes
But I can fly
We can fly, Oh

Cause I am a Superwoman
Yes I am
Yes she is
Even when I'm a mess
I still put on a vest
With an S on my chest
Oh yes
I'm a Superwoman

1


11:38 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hey superwoman wel grappig, jij publiceert het liedje Superwoman op je blog en ik een stukje over de actie 'women are heroes'...

maar het is een feit: vrouwen die met K geconfronteerd worden zijn superwomen en heroes in zekere zin!

ik verschiet er eigenlijk van hoeveel jonge mensen getroffen worden door dat K-monster! In de kliniek waar ik mijn behandeling kreeg, leek ik precies altijd een 'uitzondering', hoewel het toch ook een gekend UZ is!
het stemt me verdrietig dat zoveel jonge mensen dit moeten meemaken, maar tegelijk ben ik blij dat ik 'herkenning' vind...

meid, je doet dat goed, en humor is volgens mij broodnodig om me deze ellende te kunnen omgaan, het relativeert zoveel hé!

veel moed nog bij je verdere behandeling, de mijne is net afgerond; ik kan nu aan het échte herstel beginnen...

tot een volgende
tricky

Gepost door: tricky | zondag, 13 juli 2008

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.