vrijdag, 18 juli 2008

Heavy on my heart (Anastacia)

Woensdag 16 juli 2008. Chemo day III! Routinematig stapten ons mama en ik het ziekenhuis die dag binnen. Paspoort, medicard, SIS-kaart, parkeerkaart … vlotjes werd de administratie verwerkt. Al snel zaten we weer in het reeds oh zo vertrouwde bed.

Weet niet waarom, maar was die dag zenuwachtiger dan de vorige keren. Zag er echt tegenop en merkte al gauw dat mijn lichaam bij de gedachte van chemo reeds een fysische reactie vertoonde. Het onverwachte bezoek van Marina (de mama van Dave – zie I’ll be missing you) verzachte de pijn een beetje en al gauw was het tijd voor de babbel met Dr. Verhoeven.

2de keer op rij waren de witte bloedcellen normaal.  Joepie! Toch sterk hé dat lichaam van mij. Toch ook even vermeld dat we La douce France onveilig gaan maken volgende week. ‘Ik mag toch champagne enzo drinken?’, vraag ik een beetje schaapachtig aan de dokter. Al lachend antwoorde hij dat het niet bewezen is dat het kwaad kan.  Hihi, dat moet je me geen 2 keer zeggen hoor!

Maar dan waren ze daar weer. Die gevreesde baxters. En weeral vroeger dan de andere keren.  Bijgevolg waren we om 13u. terug gezellig thuis.  Tja die gezelligheid heeft niet lang geduurd.  Ondanks het voornemen niet meer te eten, had ik me toch door een soepje laten verleiden.  Moet niet vertellen zeker hoe dat afgelopen is …

Daar is het dan. Dat “Kl***”-gevoel. Lijkbleek, draaiende maag, wankel op de benen en eigenlijk maar zin in 1 ding … slapen! Gaf me er dan ook vrij snel aan over. En ergens in de diepe hersenspinsels kwamen de woorden van Anastacia op mij af:

Try to fly away but it's impossible
And every breath I take gives birth to deeper sighs
And for a moment I am weak
So it's hard for me to speak
Even though we're underneath the same blue sky

If I could paint a picture of this melody
It would be a violin without its strings
And the canvas in my mind
Sings the songs I left behind
Like pretty flowers and a sunset

It's heavy on my heart
I can't make it alone
Heavy on my heart
I can't find my way home
Heavy on my heart
So come and free me
It's so heavy on my heart 
 

 

13:08 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hallo Sanne Hallo, wij zijn even op je mooie blog komen rondneuzen en zijn met een goed gevoel terug vertrokken. Groetjes van Patty, Freddy en de 3 kapoentjes

Gepost door: Patty en Freddy | vrijdag, 18 juli 2008

Reageren op dit commentaar

'k hoop dat je weer gauw door die 'chemodagen' geraakt!! Echt waar... want als ik dit zo lees dan komt bij mij dat gevoel ook terug... Rottig!
En als het even kan: volgende week met volle teugen (letterlijk dan ook nog :-) ) genieten van die Champagne hé!
'k Denk aan jou!
Groetjes

Gepost door: Lucretia | vrijdag, 18 juli 2008

Reageren op dit commentaar

heavy wens je veel mooie muziek om door die 'heavy days' te komen, en hoop dat je je snel weer wat 'lichter' mag voelen en wie weet, door je blogje, ook wat minder alleen in deze dagen die toch maar écht door lotgenootjes begrepen kunnen worden...
ik stuur je virtuele zonnebloemetjes voor wat extra energie!
en volgende week ga je misschien wel naar de real-life zonnebloemen in la douce france! geniet daar maar dubbel en dik van!
sterkte
tricky

Gepost door: tricky | zaterdag, 19 juli 2008

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.