zaterdag, 19 juli 2008

Ode aan het broodje smos kip

Ondertussen weeral zaterdag.  Blogje bestaat vandaag precies 21 dagen en we hebben reeds meer dan 1000 bezoekers gehad. Na het nuttigen van een heerlijk broodje smos kip, beperken mijn bezigheden zich tot het opzoeken van al de bezienswaardigheden voor volgende week.  Kijk er ontzettend naar uit en de weersvoorspelling ziet er goed uit.  Beter dan vandaag alleszins, want dit deprimerende onweerachtige weer begint toch stilletjes aan op mijn systeem te werken.  Het zet een mens aan het denken.

Besef plotseling hoe ik toch wel wat van mezelf prijsgeef hier. Niettemin heeft de therapeutische werking van de vele reacties de laatste dagen meermaals een glimlach op mijn gezicht getoverd. De vrienden die je gewoon willen steunen.  De lotgenoten die zeggen: I know what you mean and feel!

Metallica verwoordt het dan ook zo mooi.  Altijd geloven in jezelf. Niets anders doet er toe. Nog nooit heb ik me zo opengesteld.   Maar het leven is van ons en je leeft het zoals jij dat wil.   Al deze woorden (blogje) zijn niet voor niets. Ik zoek vertrouwen en dat vind ik in jullie. Elke dag is er weer iets nieuws. En sta open voor nieuwe dingen. Niets anders dan wat ik wil doen.  Dus wil je een broodje smos kip eten … dan doe je dat toch gewoon!

16:54 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Nothing else matters... mmm... één van mijn favoriete nummers!

Ik heb zo nu en dan ook getwijfeld aan mijn weblog; niet evident om zoveel over jezelf op het wereldwijde net te zetten, maar dan kreeg ik weer enkele warme en deugddoende reacties en wist ik weer waarvoor ik het doe. Blijf schrijven als je vindt dat het jou helpt. Je mag er zeker van zijn dat je er ook anderen mee helpt.

Gepost door: Elly | zaterdag, 19 juli 2008

Reageren op dit commentaar

there is only one way of live... and that's your own!

Niet twijfelen...gewoon doen...
Ook wij vinden vertrouwen in jouw blog...het is een wisselwerking...voor jouw therapeutisch...voor anderen een herkenning, steun, een bevestiging...
Heb zojuist je hele blogje gelezen...wat een raakpunten met mijn verhaal...jong, single (of jij niet meer?)diagnose BK, ouders die je terug onder hun hoeden willen nemen,en ga zo maar door...

Je doet het goed!
Dikke knuffel
Wenneke

Gepost door: Wen | zondag, 20 juli 2008

Reageren op dit commentaar

Hoi Sanne,

Jij zit nog middenin de behandelingen lees ik, bij mij is het kankercircus al 2 jaar geleden, heb toen 6 chemo's gehad en 30 bestralingen, ben nu nog bezig met hormoontherapie. Ben ook met een blog gestart toen ik pas de diagnose kreeg, dankzij die blog en het clubje waar ik opzit ben ik niet depressief geworden. Ik schrijf alles lekker van me af.
Heb in december een borstreconstructie laten doen via diepflapmethode en heb nu anderhalve week geleden de afwerking gehad.
Hoop nu mijn leven terug op te nemen, probeer ook in alles de humor te zien, dat houd me recht.
Ik wens je nog veel sterkte en succes met je behandelingen
groetjes Sabine

Gepost door: Sabine | zondag, 20 juli 2008

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.