woensdag, 30 juli 2008

La Douce France Part II

De volgende dag stond volledig in het teken van de champagne. Om 10u hadden we onze eerste afspraak.  Schandalig toch, zo vroeg op de dag al aan de drank. J Een jonge zenuwachtige kerel verwelkomde ons voor de dégustation van de Drappier champagnes. Toegegeven, helemaal niet slecht op dat uur maar we waren nog niet helemaal overtuigd. Gezien we ons toch een beetje verplicht voelden iets te kopen, zijn we dan maar met een flesje vertrokken richting onze volgende bestemming.

drapp2photo_14

Château de Bligny bleek blijkbaar onze afspraak verkeerd genoteerd te hebben. Het ongenoegen dat we in de namiddag terug moesten komen, werd gelukkig verzacht door uiteraard een kleine dégustation. Het is te zeggen kleine, want ik kan jullie verzekeren dat we tegen 12u allebei serieus tut waren.

De nood aan frisse lucht en een stevige maaltijd brachten ons naar het kleine dorp Couvignon waar we in de Auberge du J.B. een lekkere steak met frietjes aten.  Terug op de weg naar Château de Bligny vonden we een heerlijk plekje in de zon met zicht op de wijngaarden waar we dan ook lekker geluierd hebben.

IMG_0086bisP1010013bisP1010014bis






Bij Château de Bligny aangekomen kregen we een rondleiding van het kasteel en de kelders, dit met bijhorende dvd presentatie hoe champagne gemaakt wordt. Uiteraard mochten we een 2de keer van hun champagnes proeven en hebben dat niet aan ons voorbij laten gaan.

IMG_0670bisIMG_0673bisP1010018bis

Terug in Eclance aangekomen hadden we nog maar 1 doel voor ogen.  Zo snel mogelijk dat heerlijke zwembad in. En heerlijk dat het was …

piscine

Dag 4 van ons tripje en we dachten dat het weer eens tijd was voor een beetje cultuur en plaatselijke kunsten. 1 van die plaatselijke kunsten is het kristal van Bayel: Cristallerie Royale De Champagne. Daar kregen we een rondleiding in de fabriek. Van zand naar glas.  Best wel interessant.

crc_magasin_274x192-10102004cristal3

Onze spurt daarna richting Clairvaux deed ons vrezen dat we het niet gingen halen. Gelukkig had Heidi de juiste overredingskracht om ons op tijd een broodje kaas te versieren. De rondleiding in de Abbaye De Clairvaux, vroeger trouwens ook een gevangenis geweest, werd een serieuze geschiedenisles en na 1,5 uur hadden Heidi en ik het wel gehad. In gedachten dwaalden we al af naar dat zalige zwembad, waar we later die dag natuurlijk nog volop van hebben genoten.

accueil-abbaye-de-clairvauxnaamloosnaamloos2picture

Die avond hebben we opnieuw in het aangename gezelschap van Ann en Vicky gespendeerd. Na het bekijken van een film, was het weeral vrij snel tijd voor ons bedje. Er komen nog 2 dagen aan …

Part III is bijna daar …

 

23:56 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

La Douce France Part I

Maandag 21 juli 2008. Het zenuwachtige gevoel dat ik als kind kende toen ik op schoolreis ging, had zich sinds de avond ervoor meester van mij gemaakt. ’s Morgens dan ook enthousiast mijn bed (ja hoor op een voor mij onmenselijk vroeg uur) uitgesprongen. Even de laatste controle van de bagage en voorzien met proviand gingen we en route met Heidi haar chique tuut richting Aube en Champagne.

Naarmate we dichter bij Frankrijk kwamen, leek het zonnetje ons te verwelkomen. Joepie nu is het echt wel vakantie!

Eerste tussenstop: Reims. Na een korte lunchbreak vonden we onze weg tussen de monumentale historische gebouwen die het centrum van Reims sieren. Het voornemen om deze vakantie een kaarsje voor mezelf te branden, brachten we al gauw in de Kathedraal Notre-Dame in vervulling. Na een wandeling van een uur, vonden we dat het goed geweest was en hervat onze reis zich richting Eclance.

P1010001bisP1010003bisP1010006bis

         Enkele kiekjes van de mooie Kathedraal te Reims

De uitzichten onderweg deden mijn verlangen naar rust en schoonheid alleen maar aanzwellen. Het gevoel ons soms in the middle of nowhere te bevinden, joeg me geen angst aan. Integendeel, zowel Heidi als ik keken meer en meer uit naar onze bestemming.

In de late namiddag was het dan zover. We hadden Eclance bereikt. Het kleine charmante dorpje verwelkomde ons samen met gastheer James van de Gîte die we die week zouden bewonen. Na een korte rondleiding en onze bevoorrading in het nabije stadje Bar-sur-Aube, was het tijd voor ons eerste aperitief uurtje en een toost op onze vakantie!

Photo%20canon%20033IMG_0038bisIMG_0044tris

La Ferme des Tourterelles                             2 happy girls

Die avond hebben we afgesloten met een verkennende wandeling van de omgeving.

Onder de noemer zot zijn doet geen zeer … 

 




De volgende ochtend kwam gastvrouw Sarah zich verontschuldigen dat ze de dag ervoor er niet voor ons was geweest gezien ze die dag wat onwel was geworden. Na een korte uitleg dat we de volgende dag gerust bij hen kunnen ontbijten, bespraken we al de mogelijke uitstappen die we konden maken. Vooral voor de keuze welke champagnehuizen te bezoeken, hadden we haar expertise nodig. Onze planning nam al snel vorm en we beslisten om die dag Troyes te gaan verkennen.

Troyes bleek een pittoresk Middeleeuws stadje te zijn met een hele rijke geschiedenis. Het toeristische pad volgend ontdekten we de Ruelle des Chats, le quartier Vauluisant met de kerk Saint-Pantaléon, de kerk Saint-Jean-au-Marché, de Place Vernier met de basiliek Saint-Urbain, de Bassin de la Préfecture en de Kathedraal St-Pierre St-Paul Trésor.

IMG_0052bisIMG_0055bisIMG_0058bis

Ruelle des Chats        le quartier Vauluisant  l’église Saint-Jean-au-Marché

IMG_0060bisIMG_0061bis

Place Vernier                           Le Basilique Saint-Urbain

IMG_0063bisIMG_0067bisIMG_0072bis

Le Bassin de la Préfecture           le Cathédrale St-Pierre St-Paul Trésor

Later die namiddag hadden we onze culturele boterham wel op en zei de klok dat het hoog tijd was om die te laten verteren.  En hoe kan je dat als vrouw het beste doen?!  Gaan shoppen natuurlijk! Shhht, niet doorvertellen aan de ex-collega’s maar deze ex Value Retailer is bij de concurrentie gaan shoppen.
J

’s Avonds waren we uitgenodigd op aperitief bij onze gastheer en gastvrouw.  We hebben ons de champagne opnieuw heerlijk laten smaken. De kennismaking met de buurvrouwen in de Gîte naast ons, was een aangename verrassing. De 2 Vlaamse meiden Ann en Vicky hebben ons de hele avond nog kunnen entertainen. Of was het andersom? J Die avond dan ook met een voldaan gevoel naar mijn bedje gegaan …

Part II komt snel …

13:21 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

zondag, 27 juli 2008

Zonnebloemen voor zij die me lief zijn

Op en top emotie vandaag. Het dipje waar we door moeten, zorgt voor tranen waarvan ik dacht dat ze mijn adres hadden verloren. Geen tranen van verdriet, maar van liefde ... 120px-Sunflowersliefde voor zij die altijd voor me klaar staan ... liefde voor het leven ... liefde voor mezelf ... liefde voor het geluk die mooie zonnebloemen in La Douce France te hebben gezien ...

 

 

Reisverhaal La Douce France komt eraan!

21:29 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

zondag, 20 juli 2008

Deze week in Story ...

Vandaag weeral tot de conclusie gekomen dat borstkanker echt wel de ziekte van deze tijd is.  Het bericht dat Loes Van Den Heuvel (FC De Kampioenen) ook door BK geveld is, sloeg in als een bom bij me. Lap, de volgende!  Had net het artikel gelezen, toen in het nieuws jawel hoor een volledige reportage aan zelfonderzoek bij BK werd gewijd.  We kunnen er echt niet aan ontsnappen! 

Overal waar ik me draai of keer hoor ik over het gevreesde K woord. Hoe komt het toch dat ik daar 5 maanden geleden amper stil bij stond.  Leek allemaal zo de ver van mijn bed show.  Was ik echt zo blind?

Stof om nadenken ...

Of misschien ook niet. Komende week gaan we de wereld even K-vrij ontdekken.   5 dagen La Douce France ... here we come!

19:01 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

zaterdag, 19 juli 2008

Ode aan het broodje smos kip

Ondertussen weeral zaterdag.  Blogje bestaat vandaag precies 21 dagen en we hebben reeds meer dan 1000 bezoekers gehad. Na het nuttigen van een heerlijk broodje smos kip, beperken mijn bezigheden zich tot het opzoeken van al de bezienswaardigheden voor volgende week.  Kijk er ontzettend naar uit en de weersvoorspelling ziet er goed uit.  Beter dan vandaag alleszins, want dit deprimerende onweerachtige weer begint toch stilletjes aan op mijn systeem te werken.  Het zet een mens aan het denken.

Besef plotseling hoe ik toch wel wat van mezelf prijsgeef hier. Niettemin heeft de therapeutische werking van de vele reacties de laatste dagen meermaals een glimlach op mijn gezicht getoverd. De vrienden die je gewoon willen steunen.  De lotgenoten die zeggen: I know what you mean and feel!

Metallica verwoordt het dan ook zo mooi.  Altijd geloven in jezelf. Niets anders doet er toe. Nog nooit heb ik me zo opengesteld.   Maar het leven is van ons en je leeft het zoals jij dat wil.   Al deze woorden (blogje) zijn niet voor niets. Ik zoek vertrouwen en dat vind ik in jullie. Elke dag is er weer iets nieuws. En sta open voor nieuwe dingen. Niets anders dan wat ik wil doen.  Dus wil je een broodje smos kip eten … dan doe je dat toch gewoon!

16:54 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

vrijdag, 18 juli 2008

Heavy on my heart (Anastacia)

Woensdag 16 juli 2008. Chemo day III! Routinematig stapten ons mama en ik het ziekenhuis die dag binnen. Paspoort, medicard, SIS-kaart, parkeerkaart … vlotjes werd de administratie verwerkt. Al snel zaten we weer in het reeds oh zo vertrouwde bed.

Weet niet waarom, maar was die dag zenuwachtiger dan de vorige keren. Zag er echt tegenop en merkte al gauw dat mijn lichaam bij de gedachte van chemo reeds een fysische reactie vertoonde. Het onverwachte bezoek van Marina (de mama van Dave – zie I’ll be missing you) verzachte de pijn een beetje en al gauw was het tijd voor de babbel met Dr. Verhoeven.

2de keer op rij waren de witte bloedcellen normaal.  Joepie! Toch sterk hé dat lichaam van mij. Toch ook even vermeld dat we La douce France onveilig gaan maken volgende week. ‘Ik mag toch champagne enzo drinken?’, vraag ik een beetje schaapachtig aan de dokter. Al lachend antwoorde hij dat het niet bewezen is dat het kwaad kan.  Hihi, dat moet je me geen 2 keer zeggen hoor!

Maar dan waren ze daar weer. Die gevreesde baxters. En weeral vroeger dan de andere keren.  Bijgevolg waren we om 13u. terug gezellig thuis.  Tja die gezelligheid heeft niet lang geduurd.  Ondanks het voornemen niet meer te eten, had ik me toch door een soepje laten verleiden.  Moet niet vertellen zeker hoe dat afgelopen is …

Daar is het dan. Dat “Kl***”-gevoel. Lijkbleek, draaiende maag, wankel op de benen en eigenlijk maar zin in 1 ding … slapen! Gaf me er dan ook vrij snel aan over. En ergens in de diepe hersenspinsels kwamen de woorden van Anastacia op mij af:

Try to fly away but it's impossible
And every breath I take gives birth to deeper sighs
And for a moment I am weak
So it's hard for me to speak
Even though we're underneath the same blue sky

If I could paint a picture of this melody
It would be a violin without its strings
And the canvas in my mind
Sings the songs I left behind
Like pretty flowers and a sunset

It's heavy on my heart
I can't make it alone
Heavy on my heart
I can't find my way home
Heavy on my heart
So come and free me
It's so heavy on my heart 
 

 

13:08 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

dinsdag, 15 juli 2008

Papier hier

De bureaucratie van ons landje deed me de voorbije maandag ochtend met lood in de schoenen richting Antwerpen vertrekken.  Ja hoor nadruk op ochtend, want deze nachtbraker is het helemaal niet meer gewoon vroeg haar bed uit te komen. Blaim it on the chemo! Afspraak van de dag: controlebezoek bij de geneesheer van de mutualiteit. Het gevoel dat de vakantie in het land is, werd versterkt door de rust op tram 3 en de vlotheid waarmee ik mijn weg tussen de pendelaars en toeristen vond. Toegegeven het mooie weer was daarbij zeker een opkikker.

Mijn bezoek bleek al gauw een blitsbezoek te zijn.  Net de massa voor, was ik op 30 minuten binnen en buiten. ‘U hebt een borstgezwel?’, zei de dokter op vragende toon. ‘Eu ik heb borstkanker’, hoor ik me vrij sarcastisch antwoorden. Ach die man doet zijn werk ook maar. Toch teleurgesteld in zijn kennis van mijn dossier, ratelde ik de voorgeschiedenis af. ‘Goed, dan gaan we u 6 maanden met rust laten.’ Valt dat weer even mee. Mijn vriendelijk verzoek 2 attestjes voor een toegestaan verblijf in het buitenland af te leveren, werd zonder problemen positief beantwoord. ‘U zal dit de komende dagen per post
ontvangen.’ Prima!   

Voel me sinds april als HollebolleGijs.  Die roept ook dagelijks in de Efteling achter papier. Papieren voor de werkgever, papieren voor de mutualiteit, papieren voor de hospitalisatieverzekering, papieren voor de inkomensverzekering, papieren voor het toilet … kortom altijd maar papier nodig!

Eft_HolleBolleGijs_01
                   Papier hier!


23:50 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |