donderdag, 29 januari 2009

Een vat vol emoties

Kennen jullie dat ook … dat gevoel dat ondanks het feit dat alles best wel prima en zelfs fantastisch verloopt … je wel een vat vol emoties lijkt.  Er is dan ook niet veel nodig om je te ontroeren.  Tranen volgen bij de minste aanleiding.  Een film met een verrassend einde.  Een liefdesliedje waarvan je hart breekt.  Herinneringen aan voorbije vreugde. 

Wel dit gevoel heeft zich meester van me gemaakt sinds enkele dagen.  Gedachten malen door mijn hoofd.  Toegegeven enkele teleurstellingen liggen daarbij misschien wel aan de basis.  I want the World and I want it now.  Helaas dat werkt natuurlijk zo niet.  Zelfs GI Sanne heeft haar beperkingen.

Wat doe je dan met dat vat?  Verder laten overlopen of zo af en toe eens ledigen.  Vandaag heb ik het kraantje even opengezet en zing luidkeels mee … 

Listen all you people, come gather round
I gotta get me a game plan, gotta shake you to the ground
Just give me what I know is mine,
People do you hear me, just give me the sign,
It ain't much I'm asking, if you want the truth
Here's to the future for the dreams of youth

16:54 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ja hoor! zoals jij bij mij schreef, af en toe moet dat kraantje open hé! dus ja, ik ken dat gevoel maar al te goed... hier is het nog steeds niet over trouwens en word het nu wel stilaan beu!
maar zo af en toe kan dat ook es deugd doen hé!

Gepost door: tricky | donderdag, 29 januari 2009

Reageren op dit commentaar

klinkt bekend... ... bij mij is dat vooral hormonaal ingegeven. Die pms dagen ... een triestig of melancholisch liedje is dan genoeg ...

Gepost door: flupque | vrijdag, 30 januari 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.