donderdag, 05 februari 2009

Wat is dat toch met die vermoeidheid!

Stilletjes aan probeerde deze levensgenieter de voorbije maand haar bioritme terug in de “normale” wereld te trekken.  Helaas tevergeefs alle inspanningen, deze jonge dame slaagt er maar niet in op een verantwoord uur te gaan slapen en bijgevolg dan ook op een vroeg uur op te staan.  Minstens 9 uren moet Doornroosje in haar bedje gelegen hebben, of ze verandert in een pompoen … tja of was dat nu weeral een ander sprookje?

Helemaal geen sprookje of prinsessenbestaan dit leventje.  De gedachte in maart de taken van de werkende mens (zij het dan parttime) terug te moeten hervatten, doet zo af en toe een rilling over mijn rug gaan.  Aan de ene kant kijk ik ernaar uit.  Terug bij de werkende mens.  Want geef toe, dat Assepoester bestaan is toch ook niet echt voor me weggelegd.  Aan de andere kant geeft het thuis zijn me tijd.  Tijd waarvan ik nooit gedacht had dat het zo snel zou gaan.  Geloof me, er is altijd wel een afleiding.  En heb je eens een mindere dag, tja dan heb je gewoon een mindere dag … niets moet, alles mag volgens jouw tempo.

Als je dan te horen krijgt dat die vreemde vermoeidheid, want ja laat het ons zo noemen, je nog gemakkelijk 2 tot 3 jaar kan bestoken.  Dan moet deze Mulan wel haar Samurai zwaard opnemen en beetje bij beetje proberen er kleine stukken vanaf te hakken zodat ik terug als Sneeuwwitje dartel door het bos van het leven kan rondhuppelen …

11:39 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

Er was eens... Je zal zien...'met het nodige geduld' zal je binnen x-aantal tijd weer dartel rondhuppelen in de 'normale' wereld....

Doe het op jouw tempo!
Knuf

Gepost door: Wenneke | donderdag, 05 februari 2009

Reageren op dit commentaar

Niet te vlug willen gaan! Doe maar rustig aan, april zal hier vroeg genoeg zijn!
Liefs,

Gepost door: Bientje | donderdag, 05 februari 2009

Reageren op dit commentaar

De vermoeidheid kan idd. nog een tijdje duren, maak niet de fout te snel terug voltijds te beginnen. Eerst weer een beetje in het ritme raken. Maar je zal zien, terug aan het werk kan je een goed gevoel geven en daardoor ook meer kracht.

Geniet ondertussen nog maar even van het Assepoester-zijn.

Gepost door: rikkert | donderdag, 05 februari 2009

Reageren op dit commentaar

sprookjes... mmm, ik ken ook leukere sprookjes... hoewel, eigenlijk zijn sprookjes helemaal niet zo leuk hé! meestal zijn ze best gruwelijk, toch?!
maar ik ben er zeker van dat dat van jou nog best gaat meevallen hoor... af en toe De schone slaapster spelen (of is dat ook Doornroosje) of wie weet als je aan het rusten bent, word je wel wakker gekust door de (ware) prins (Sneeuwwitje)...?! maar toch maar goed luisteren naar dat lichaam van je! je hoeft niet altijd Jan zonder Vrees te zijn hé!

Gepost door: tricky | vrijdag, 06 februari 2009

Reageren op dit commentaar

Hoi Sanne,

ja die vermoeidheid kan ik ook over meespreken, zit daar nu al 2 jaar en half mee, niet gemakkelijk hé, ik heb zo weinig energie soms, heb daar echt moeite mee
nog een fijn weekend
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | vrijdag, 06 februari 2009

Reageren op dit commentaar

... Spannend hè ... ik heb daar ook heel dubbele gevoelens over ... zit hier zelf ook even oververmoeid te wezen ... zucht ... omdat ik ook even wou draaien op een "normaal" tempo ... met vallen en opstaan zal het ons wel lukken ... het moet!

Gepost door: flupque | vrijdag, 06 februari 2009

Reageren op dit commentaar

*** Voor ons getransplanteerden is er ook een vermoeidheid , die plots vanuit het niets kan toeslaan..Het éne moment ben nog actief , het volgende totaal uitgeteld..Dit is wel voor de rest van ons verdere leven..

Hopelijk gaat jouw vermoeidheid snel weg..
Fijne zaterdag
Groetjes

Gepost door: Illness | zaterdag, 07 februari 2009

Reageren op dit commentaar

veel sterkte... maar doe het maar rustig aan...

Gepost door: Annick | maandag, 09 februari 2009

Reageren op dit commentaar

Hallo Gisanne, de eerste keer was ik 22 maanden out en vond het moeilijk om uit mijn cocon te breken ; maar eenmaal ik terug gestart was (welliswaar 3/5 - niet meer niet minder ) ging dat heel vlot. De 2 dagen tussenin gaven me telkens de tijd om op adem te komen. Heb het jammer genoeg geen jaar uitgehouden; niet door dat ik daar voor koos maar je weet wel waarom hè.
Wens je nog veel cocoongenot. Doe nu alles waar je zin in hebt want eenmaal aan het werk is het altijd een beetje zoeken en doseren.
Liefs en groetjes,

Gepost door: Lucretia | maandag, 09 februari 2009

Reageren op dit commentaar

Hoi Sanne,

ik hoop dat het al wat beter gaat met je vermoeidheid, heb het bij momenten ook erg maar mijne ijzer staat ook laag momenteel
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | woensdag, 11 februari 2009

Reageren op dit commentaar

als ik dat zo allemaal lees van die vermoeidheid en het zelf ook voel... we kunnen er niet omheen, ons lichaam is baas momenteel, we moeten er echt naar luisteren. Moeilijk he meisje?
Maar beetje bij beetje zal het wel in orde komen, ik begrijp je
Veel moed en sterkte he, binnenkort weer een stapje verder..

veel liefs,
Claudine

Gepost door: Claudine | zondag, 15 februari 2009

Reageren op dit commentaar

Hoi Sanne,

ik kom je een fijne avond toewensen en een dikke knuffel brengen
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | dinsdag, 17 februari 2009

Reageren op dit commentaar

Flink! Je bent een mooie verschijning en je wenst nog in sprookjes te geloven terwijl er een hard blazende wolf achter je staat. het leven geeft ons veel te overwinnen, he? Ik wens je optimisme en een warme omgeving.

Gepost door: Katja | donderdag, 12 maart 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.