zondag, 01 maart 2009

Rider on the storm

De stilte had het aangekondigd.  Een mens voelt soms perfect aan dat er mindere momenten in het vooruitzicht liggen.  Dit was niet anders voor mij. 

Als een echte rider on the storm, zat ik vast in een wervelwind van donkere gedachten en gevoelens, frustraties over het slechte weer, de vermoeidheid en de blijvende verkoudheid.  Een tornado die de euforie van de schitterende start van januari in 1 keer wegvaagde.  Een windhoos die de herwonnen zelfzekerheid, kracht en moed wegblies.

Nu de maand maart daar eindelijk is, lijkt het wel dat ik eindelijk terug kan ademen.  Letterlijk dan, maar ook oh zo figuurlijk.  De beslissing om de herintrede bij de werkende mensheid nog even uit te stellen, heeft een rust over me gebracht.  Een rust die ik bijna verloren was in de storm. 

Ik hoor het vaak zo zeggen.  Nu begint het allemaal pas.  Nooit eerder had ik kunnen denken, dat het emotionele verwerkingsproces 10 keer zwaarder ging zijn dan het lichamelijke.  De GI Sanne van weleer bestaat niet meer.  Maar het aankloppen van de lente, het vooruitzicht van rust en leuke momenten doen me geloven en hopen dat die nieuwe GI Sanne er meer dan eens terug gaat staan.  Het duurt alleen een beetje langer  

22:48 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

:) Deugddoend hè dat lentezonnetje ... neem je tijd ... hoe moeilijk het ook is! We zullen het wel leren, dat luisteren naar ons lichaam! Reken maar ... en jij hebt net een heel belangrijke stap gezet!

Gepost door: flupque | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

niet te onderschatten.... En 'buitenstaanders' snappen niet altijd dat 'deze fase' inderdaad heel moeilijk is,.. het is welliswaar een fase, dus het gaat wel voorbij maar niemand die je kan zeggen wanneer...

lieve knuffel,

Tilly

Gepost door: me, myself | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

heb eindelijk de moed gevonden om een blogje te starten. Hebben ze me verteld dat het 'vraag-en-aanbod' is, wil je reacties krijgen, dus ik ga het rijtje maar eens even af met het onsympathiek 'copieren', sorry, het wordt vast beter. Later zal ik beslist eens 'echt' komen lezen. Zie dat je ook door dat vervloekt monster bent geveld, ik ook.
Groetjes van een nieuwkomer,

Gepost door: Ann | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Goed zo! Daar is de lente, daar is de zon
bijna - maar ik denk dat ze weldra zal komen-,
de fallus impudicus staat al in bloei
en de blaadjes krijgen bomen (Jan De Wilde)

Je gaat zien...da zonnetje gaat je een boost geven van jewelste....(lente)kriebeltjes in de buik...

Met vallen en opstaan...zal ook jij er weer staan...anders dan voorheen...!!!

Gepost door: wenneke | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

ik denk dat je een goeie beslissing hebt genomen met het werk nog wat uit te stellen... en ik weet zeker dat je hier ook doorheen komt, met vallen en opstaan maar je bent gewoon veel te sterk en te levenslustig! op jouw tempo hé meid! nu de lente er aan komt, krijg ik zin om nog es af te spreken met de CCC'kes!
ps: enne... veel kriebeltjes nog hé!

Gepost door: tricky | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Tijd "Tijd" heelt vele wonden,maar soms is dat heel lastig.
Toch zal de komende "tijd "beter zijn dan die grieperige "tijd".
Hier heeft de griep ook erg geweest,met nog steeds vermoeidheid als gevolg.
De zon zal zeker wel helpen de volgende "tijd"
XXX

Gepost door: Ma Elly | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Geef het rustig de tijd Sanne, niets overhaast, kleine stapjes maken...
Het lukt je zeker

Gepost door: rikkert | maandag, 02 maart 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.