zondag, 22 maart 2009

De schapenhoeder

Mensen zijn niet gemaakt om alleen te zijn.  Het is een cliché. Toegegeven, ergens is dat wel waar.  Maar wat doe je dan als een zware ziekte je plotseling in een isolement duwt.  Een afzondering … niet alleen omdat de fysieke situatie dit vereist … ook in het hoofd wordt een serieus gevecht gestreden.

En dat gevecht lijkt wel een eeuwige adem gevonden te hebben.  Een tweestrijd tussen een overgave aan het trauma rond de ziekte en de euforie van het leven.  Bij zo’n gevecht heb je sterke mensen nodig.  Mensen die je energie geven.  Mensen die je raken.  Mensen die om je geven.  We zijn nu bijna een jaar verder en verbaas mezelf erover hoeveel nieuwe mensen ik de laatste maanden heb leren kennen. 

Niettemin slaat de eenzaamheid op de meeste bizarre momenten toe.  Als een eenzame herder zit je daar dan op jouw berg.  Je bekijkt al die schaapjes onderaan de berg die je al die tijd verzameld hebt.  Sommige laat je gewoon gaan.  Ze zijn te wispelturig.  Zorgen alleen maar voor problemen.  Sommige wil je niet laten gaan want ze kunnen iets betekenen, maar helaas willen ze zelf verder huppelen.  En af en toe, net als je het niet verwacht, komt er een schaapje langs dat bij je wil blijven en je ziel raakt.  Dan is het tijd om die berg af te dalen en als een goede hoeder voor die schaapjes te zorgen …

12:32 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

De schapenhoeder Once in a blue moon, people will surprise you...and once in a while,people may even taken your breath away.

Gepost door: Paul | zondag, 22 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Hoi Sanne,

wat verwoord jij dat mooi !!! Ik voel me soms ook zo ja, eenzaam en alleen boven op een berg, heb ook zoveel nieuwe mensen leren kennen, voel me veel rijker dan vroeger en geniet nu ook meer van de kleine dingen, nog een fijne zondagavond
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | zondag, 22 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Eén woord: prachtig!

Gepost door: Elly | maandag, 23 maart 2009

Reageren op dit commentaar

supermooi wat een supermooi blogje heb je hier neergepend... een hele mooie metafoor, en heeeeeeel herkenbaar!
mèh mèh, ik huppel ook voorbij...

Gepost door: tricky | maandag, 23 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Weer een knap staaltje heb je hier neergeschreven.
RESPECT!!!!


Gepost door: wenneke | maandag, 23 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Hallo Sandra, heb ondertussen al je hele blog gelezen en man, je kan schrijven hoor! Bovenstaande tekst spant de kroon! Ben er echt ondersteboven van... Zo mooi, echt waar. Hou je goed en misschien tot ergens dit jaar! Grtjs, C

Gepost door: Christine | maandag, 23 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Ik ben het helemaal eens met de vorige reacties, ik vind dit zo mooi geschreven en goede metafoor, herkenbaar, treffend...

Sterkte nog in in die moeilijke momenten!

Gepost door: rikkert | dinsdag, 24 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Schaapen enz Was ontroerd bij het lezen van het verhaal,en die mooie muziek!

Gepost door: Ma Elly | vrijdag, 27 maart 2009

Reageren op dit commentaar

Mooi! Zo mooi gezegd en geschreven!

Gepost door: me, myself | maandag, 30 maart 2009

Reageren op dit commentaar

ben effe sprakeloos ...zijn wijze woorden.

heel treffend, vooral dat leuke schaapje dat verder huppelt :)

Gepost door: Filip N | dinsdag, 31 maart 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.