dinsdag, 31 maart 2009

Braveheart

Voorbije zondag 29 maart 2009 was het naar jaarlijkse gewoonte de “jaarvergadering” van mijn werk.  Een terugblik, een vooruitblik, teambuilding, eet- en dansfestijn ontbraken daarbij dan ook niet uiteraard.  Thema van de dag … fight as the Scottish people do!

It was a good and fun day!

Sanne Schot












Oh moedig hart.  En daar sta je dan tussen jouw collega’s.  1 keer, 10 keer, 30 keer … ja uitleggen wie je nu eigenlijk weer bent.  Maar dan toch blij dat je ook helemaal niet vergeten bent.  Een simpel compliment en knipoog naar de professionele vrouw die je was.  Het raakt het hart. Het verzwaart het hart.  We staan er dan wel weer … maar met een heel klein hart kijk ik uit naar de dag dat ik het gevecht van de corporate world terug mag aangaan …  hopelijk verlies ik de moed niet tegen dan …


15:17 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

zondag, 22 maart 2009

De schapenhoeder

Mensen zijn niet gemaakt om alleen te zijn.  Het is een cliché. Toegegeven, ergens is dat wel waar.  Maar wat doe je dan als een zware ziekte je plotseling in een isolement duwt.  Een afzondering … niet alleen omdat de fysieke situatie dit vereist … ook in het hoofd wordt een serieus gevecht gestreden.

En dat gevecht lijkt wel een eeuwige adem gevonden te hebben.  Een tweestrijd tussen een overgave aan het trauma rond de ziekte en de euforie van het leven.  Bij zo’n gevecht heb je sterke mensen nodig.  Mensen die je energie geven.  Mensen die je raken.  Mensen die om je geven.  We zijn nu bijna een jaar verder en verbaas mezelf erover hoeveel nieuwe mensen ik de laatste maanden heb leren kennen. 

Niettemin slaat de eenzaamheid op de meeste bizarre momenten toe.  Als een eenzame herder zit je daar dan op jouw berg.  Je bekijkt al die schaapjes onderaan de berg die je al die tijd verzameld hebt.  Sommige laat je gewoon gaan.  Ze zijn te wispelturig.  Zorgen alleen maar voor problemen.  Sommige wil je niet laten gaan want ze kunnen iets betekenen, maar helaas willen ze zelf verder huppelen.  En af en toe, net als je het niet verwacht, komt er een schaapje langs dat bij je wil blijven en je ziel raakt.  Dan is het tijd om die berg af te dalen en als een goede hoeder voor die schaapjes te zorgen …

12:32 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

woensdag, 11 maart 2009

Modern World

We leven in een moderne wereld van technologie, vooruitgang, oppervlakkigheid, meer singles dan ooit, de nieuwe man en ja hoor de vrouw die haar mannetje staat.  Ik heb mezelf nooit beschouwd als een oppervlakkige dame.  Feit blijft dat er heel veel aspecten aan deze moderne wereld zijn die deze jonge dame pruimt.

Als zelfstandige, mondige, trotse en intelligente dame begin je dan zo af en toe wel eens na te denken over de essentie van het leven.  Inderdaad, moeder waarom leven wij?  Leven wij om iets te betekenen?  Wat betekent dat betekenen dan?  De ene vraag leidt naar de andere.  De andere opent een keten van nieuwe dilemma’s en verzuchtingen.

Ik hoor het mensen zo vaak zeggen.  We leven in andere tijden.  Vroeger!  Ja vroeger.  Maar daar zijn wij kinderen van de 20ste en  21ste eeuw uiteraard niets mee.  Vroeger werden mensen verliefd, trouwden, kregen kinderen en bleven 50 jaar samen.  Tegenwoordig mag je al blij zijn dat je überhaupt nog eens verliefd wordt.  Dan valt het me toch weer elke keer op dat de moderne man en vrouw er niet meer voor durven gaan. 

Wat is er zo anders aan deze moderne wereld?  Waarom kunnen mensen zich niet meer onvoorwaardelijk aan elkaar geven?  Hebben we niet allemaal liefde en genegenheid nodig? Eigenlijk kan het allemaal zo simpel zijn …

Hail hail modern World!

13:28 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

donderdag, 05 maart 2009

Lots of anatomy

Het was lang geleden dat ik op consultatie bij Dr. McDreamy moest gaan.  Vandaag was het dan zover.  Mijn eerste gynaecologisch onderzoek sinds al de miserie van weleer.  Verbazing al om bij de dokter dat deze jonge dame reeds 3 maanden vrij consequent en vrij pijnloos Tante Rosa op bezoek krijgt. Lachen


Ja hoor … er is leven … er is leven … er is leven na de … euh ja … dood … want slechts een paar maanden geleden leek het allemaal maar doods.  De eierstokken hadden er geen zin meer in.  Opvliegers die verrieden dat een soort van menopauze zich had aangekondigd.  En dan maar niet te spreken over al de bijkomende zorgen die automatisch in het hoofd schieten. 

Maar het onderzoek en de echo bewezen het.  Deze blogger mag tevreden zijn met een paar gezonde eierstokken die hun werk naar behoren doen en alles ziet er prima uit!  Toch nog even een eervolle vermelding voor die borsten.  Want tenslotte ging het daar wel allemaal initieel om.  Looking good and feeling good! Knipogen


Veel om vrolijk over te zijn! 
But it’s only getting better … cause tonight it is McDreamy and McSteamy night! Tong uitsteken


17:03 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

zondag, 01 maart 2009

Rider on the storm

De stilte had het aangekondigd.  Een mens voelt soms perfect aan dat er mindere momenten in het vooruitzicht liggen.  Dit was niet anders voor mij. 

Als een echte rider on the storm, zat ik vast in een wervelwind van donkere gedachten en gevoelens, frustraties over het slechte weer, de vermoeidheid en de blijvende verkoudheid.  Een tornado die de euforie van de schitterende start van januari in 1 keer wegvaagde.  Een windhoos die de herwonnen zelfzekerheid, kracht en moed wegblies.

Nu de maand maart daar eindelijk is, lijkt het wel dat ik eindelijk terug kan ademen.  Letterlijk dan, maar ook oh zo figuurlijk.  De beslissing om de herintrede bij de werkende mensheid nog even uit te stellen, heeft een rust over me gebracht.  Een rust die ik bijna verloren was in de storm. 

Ik hoor het vaak zo zeggen.  Nu begint het allemaal pas.  Nooit eerder had ik kunnen denken, dat het emotionele verwerkingsproces 10 keer zwaarder ging zijn dan het lichamelijke.  De GI Sanne van weleer bestaat niet meer.  Maar het aankloppen van de lente, het vooruitzicht van rust en leuke momenten doen me geloven en hopen dat die nieuwe GI Sanne er meer dan eens terug gaat staan.  Het duurt alleen een beetje langer  

22:48 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |