zaterdag, 13 juni 2009

How to get ready for a new start in 2 months time - part I

Er zijn geen regels of handboeken neergeschreven over hoe je als ex zware zieke, want ja laten we een kat en kat noemen, jouw leven terug op de sporen zet en zelfs verdergaat alsof er nooit iets gebeurd is.  Geen eenvoudige opdracht.  Zeker niet als je zelf altijd heel perfectionistisch en veeleisend in het leven hebt gestaan. 

Onbewust weet je dat er toch ergens iets misgegaan is en dat je desondanks alles dat kost wat kost in de toekomst gaat moeten vermijden.  Diepe inzichten, voornemens, levenslessen … ik zeg het vaak tegen mensen … ja kanker heeft me veel dingen afgenomen, maar vreemd genoeg ook veel zaken gegeven.

Sinds het begin van dit jaar zat ik dan ook constant na te denken hoe ik deze nieuwe start kon voorbereiden.  Mensen bieden je spontaan goede raad aan.  En meestal dan in de zin van de tijd zal alles wel uitwijzen en dat komt allemaal wel goed.  Wil nu echt niet oneerbiedig klinken, maar daar ben ik dus echt niets mee!  Uiteraard dat de tijd wel alles zal uitwijzen en dat het echt wel goed gaat komen!  Spijtig genoeg niet zonder de nodige inspanningen van mezelf en de wereld rondom mij.

Daar wringt het schoentje dan.  Zelf zal ik nooit vergeten wat ik heb meegemaakt.  Helaas doet de wereld rondom mij dat wel.  Bewustheid creëren rond kanker en vooral dan het leven na kanker.  Hoe krijg je mensen zover dat ze je zonder je te betuttelen de nodige tijd en steun geven?!  Hoe krijg je mensen zover dat ze hun verwachtingen over de persoon van weleer in de koelkast zetten?!

Al gauw kwam ik tot de beslissing dat ik de aanloop naar deze nieuwe start in een paar fases wens te doorlopen.  Fase 1 …  het er nog eens goed van nemen!

Bijgevolg onder de noemer het er nog eens goed van nemen, werd het dit prinsesje als snel duidelijk dat ze dringend aan een echte vakantie toe was.  Want zeg nu zelf.  Waar kikkert een mens het beste van op!  Heerlijk relaxen in het zonnetje.  Niets zo zalig.  En dat is precies wat ik de laatste weken volop heb gedaan en nog steeds doe …

18:44 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

dat zal je idd zelf moeten uitzoeken. Andere mensen kunnen alleen klankbord zijn voor je zorgen je vragen, maar welke weg vooruit kies je zelf.

Gepost door: Filip N | zaterdag, 13 juni 2009

Reageren op dit commentaar

Niet gemakkelijk Doe gewoon op je eigen tempo en eigen manier,blijf jezelf enz!!

Gepost door: Ma Elly | zaterdag, 13 juni 2009

Reageren op dit commentaar

Veel denkwerk en niet altijd begrepen worden... mmm... ik denk dat we daar allemaal mee geconfronteerd worden.
Het lijkt mij een prima idee dat je het in fases aanpakt, zoals en wanneer het jou uitkomt.
Ik hoop dat je fase 1 blijft vasthouden als je aan fase 2 begint. Het moet toch te combineren zijn hé :-)

Gepost door: Elly | zondag, 14 juni 2009

Reageren op dit commentaar

Niet makkelijk, het is zo dubbel, je wil verder met je leven, je wil geen betutteling, geen medelijden..., maar iedereen die doet alsof het allemaal niet is gebeurd, 2 vingers in de neus en vrolijk verder..., dat wil je ook niet, want jij hebt wel oog in oog gestaan met die verschrikkelijke sluipmoordenaar en dat vergeet je uiteraard nooit.

Maar fase 1 is alvast een goed idee, stapje voor stapje...

Gepost door: rikkert | dinsdag, 16 juni 2009

Reageren op dit commentaar

Ben lief voor jezelf Lieve Sandra,
Het leven is genieten! En dat moet je nu vooral doen. En als andere mensen even niet weten wat ze voor je kunnen betekenen, dan moet je ze dat misschien vertellen. Iedereen is van goede wil en ik weet zeker dat ze hun lieve, gezonde vriendin heel graag willen helpen. Maar goed, ik kan het allemaal mooi vertellen, dat wil niet zeggen dat het mij zo goed afgaat. Dus... ik wacht op het vervolg!
x

Gepost door: Nancy | donderdag, 18 juni 2009

Reageren op dit commentaar

Hey meid,

Ik dacht...op een dag sta ik op en dan ga ik die moeilijke tijd achter me kunnen laten...Makkelijker gezegd dan gedaan. Het leven draait door...Je ziet er goed uit...Je voelt je "op de vermoeidheid na" ook goed...maar je bent veranderd...je staat anders in het leven...De mensen rondom jou willen zo snel mogelijk vergeten...maar vergeten doen wij het nooit...het is ons rugzakje aan bagage dat we met ons meedragen...de ene dag voelt ie al wat zwaarder aan dan de andere...Maar ook met dat rugzakje komen wij er...op ons eigen tempo...gaan wij ons EIGEN weg...
Je hebt fase 1 alvast goed ingezet!!! Geniet er maar van!
Dikke knuf
Wenneke

Gepost door: wenneke | vrijdag, 19 juni 2009

Reageren op dit commentaar

dag sandra,
hier catherine van het groepje straffe madammen(revalidatie klina)
stuur je mij even je emailadres door
we gaan er weer ene pakken op 29 juni !!

Gepost door: catherine | vrijdag, 19 juni 2009

Reageren op dit commentaar

:) Lang leve fase 1! ... Heel herkenbaar voor mij, zoals je deze fase beschrijft! We moeten ons inderdaad goed soigneren ... onze assertiviteit opblinken tot we vloeiend aangeven waar onze noden en grenzen liggen. Die veeleisendheid gaan we "gewoon" daar op richten ... en zoals Elly al zei ... lekker fase 1 blijven integreren in alle fases die volgen! Dat weten is inderdaad een geschenk! Nu alleen nog die angel van de communicatie eruit ... Ik wacht in ieder geval ongeduldig op je beschrijving van fase 2 ... ben fan van je aanpak! (cfr gesprek tuinfeest!)

Gepost door: flupque | maandag, 22 juni 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.