zondag, 19 juli 2009

Livin’ my life

Terwijl ik deze woorden schrijf, besef ik dat de toon en inhoud van dit postje helemaal anders gaat zijn dan wat ik me er initieel meer dan een week geleden van had voorgesteld.  Geen euforie, geen gelukzaligheid.

De nachtelijke demonen die hun weg naar me hadden gevonden in mijn dromen kondigden het aan.  De rust is even voorbij.  De energie heeft zich verplaatst.  Daarbij een lichaam dat protesteert.  Neen, overwerkt waren we zeker nog niet.  Helaas wel ontzettend vatbaar voor de onzichtbare microben die zich onder de werkende mensheid begeven.

Daar lig je dan met meer dan 39°C koorts.  Gedachten zoals: “zo slecht voelde ik me zelfs niet tijdens de chemo” gaan door jouw hoofd.  Onzin natuurlijk.  Want desondanks het rotte gevoel waarmee je op dat ogenblik zit, besef je maar al te goed dat die chemo maanden de zwaarste beproeving ooit zijn geweest en daarbij verbleekt dit griepje toch wel even.

Bon, dit had ik me dus niet echt voorgesteld toen ik aan mijn nieuwe start begon, maar we laten ons niet kisten.  Laten onze schouders niet hangen.  Trachten de ziel gemoedsrust te geven.  En gaan gewoon met opgeheven hoofd door …

living my life again
living my life again
swept away by the wind of change
taking time to rearrange


21:40 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

woensdag, 08 juli 2009

How to get ready for a new start in 2 months time - part III

Net als je alles op een rijtje hebt en je hebt perfect doordacht en verwoord hoe je er opnieuw tegenaan wil gaan, dan is het moment daar om alles even te lossen.  Gewoon loslaten!  Erop vertrouwen dat jouw boodschap gehoord, verstaan en verwerkt is.

Meer kan je niet doen.  Terwijl ik de laatste revalidatie uren in Klina erop had zitten, besefte ik dat we conditioneel vandaag echt wel sterker staan dan in het pre K tijdperk.  Ik heb me dan ook de laatste maanden ten volle gegeven.  En ben blij te zeggen dat ik me daardoor dan ook super voel!

Ondertussen alweer een weekje, zij het parttime, aan het werk en dit onder het motto er gewoon voor gaan.  Hallo nieuw bioritme.  Het is te zeggen hopelijk wennen we snel aan de nieuwe uren die deze jonge dame beleeft.  De nachtbraker uren moeten even opgeborgen worden.  De dynamische feestende GI Sanne gaat even een stapje terug zetten opdat de verantwoordelijke cijfermadam weer rustig en vlotjes haar weg kan vinden.

Al snel kom je dan tot de vaststelling dat alles anders en tegelijk dat alles hetzelfde gebleven is.  Vrij verwarrend en toch heel bevrijdend. 

En dan zegt een klein stemmetje … de eerste succesvolle stapjes zijn gezet!

18:03 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |