donderdag, 03 december 2009

To where you are

Het valt me de laatste maanden op dat heel veel leeftijdsgenoten hun grootouders aan het verliezen zijn.  Hoe triest en confronterend.  Want betekent dit dan niet dat de generatie van onze ouders de volgende zullen zijn?!  Opnieuw toch weer die beleving hoe kort en breekbaar het leven is.

Vorig jaar kreeg ik het niet eens over mijn lippen.  Maar vandaag is het 5 jaar geleden dat mijn bomma ons verlaten heeft.  Aan de ene kant ben ik oh zo blij dat zij dit alles niet heeft moeten meemaken.  Aan de andere kant had haar stem, schouder en knuffel een serieuze verrijking geweest. 

En toch … ergens geloof ik wel dat zij op haar manier vandaag nog over me waakt …

Who can say for certain
Maybe you’re still here
I feel you all around me
Your memories so clear

Deep in the stillness
I can hear you speak
You’re still an inspiration
Can it be ?
That you are mine
Forever love
And you are watching over me from up above

Fly me up to where you are
Beyond the distant star
I wish upon tonight
To see you smile
If only for awhile to know you’re there
A breath always not far
To where you are

00:15 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Leve de onbewolkte nachten Hoi Sandra,
Ja, 5 jaar is echt niks hé...ik herinner me dat nachtelijk berichtje nog maar al te goed...een stukje fundament brokkelde zo onder me weg. Jammer trouwens dat ons kindjes toen nog zo klein waren, veel herinnering gaat ons Amélie er niet aan overhouden en Isabeau al helemaal niet. Amélie kijkt als er sterren zijn altijd wel goed uit of ze bomma Spanje er niet tussen ziet staan, want inderdaad ik geloof ook dat ze nog steeds over ons waakt Sandra.
Ik had heel graag samen met alle kleinkinderen onzen bompa in 2010 eens naar Benidorm ontvoerd. Ik weet dat hij dat graag nog eens zou doen, maar....helaas ben ik sinds eind oktober ontslagen en voorlopig heb ik nog geen nieuwe geschikte uitdaging gevnden. Dat betekent dus dat ik ook niet weet hoe 2010 er voor mij gaat uitzien. Toekomstplannen maken is eventjes moeilijk nu (maar dat gevoel ken je wel hé). Hopelijk kunnen we dat voor hem toch nog eens realiseren!

groetjes,

Ingrid

Gepost door: Ingrid | donderdag, 03 december 2009

Reageren op dit commentaar

OP JOSH GROBAN Heel mooi!!
En die pakkende tekst natuurlijk heel zeker.

Groetjes uit de kempen!

Gepost door: MA Elly | woensdag, 09 december 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.