dinsdag, 16 september 2008

Countdown

Bijna voorbij … maar nog niet helemaal.  De teller geeft het aan.  De laatste seconden, minuten en tja technisch gezien de laatste uren die tikken nu weg.

Voorbij

In deze laatste seconden dwalen mijn gedachten af.  Neen, niet naar het C-woord.  Daar is morgen voor.  Ze dwalen af naar iedereen die er de laatste 18 weken speciaal voor me zijn geweest.  De kleine attenties, kaartjes, mailtjes, telefoontjes, reacties (op blogje) en knuffels zijn dan ook recht naar mijn hart gegaan!

23:47 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

zondag, 14 september 2008

Tromgeroffel voor …

Tromgeroffel voor … het fantastische gevoel van de laatste dagen.  De energie die ik gevoeld heb, gaf me zin … zin om te feesten … zin om te gaan werken (ja hoor … een mens zit soms raar in elkaar) … zin om te schilderen … zin  om te shoppen … zin om onder de mensen te zijn … kortom zin in het leven.

Tromgeroffel voor … de laatste 2 dagen!  Woensdag is het zover.  Hier hebben we zo lang naar uitgekeken.  De laatste chemo en ik neem hem en al zijn ongemakken er graag bij … gewoon omdat ik weet dat het de laatste is.

Tromgeroffel voor … al die workshops die gepland zijn.  Feestelijke keuken (kookcursus), Werken met speksteen en Kleur en stijl gaan me de komende maanden zeker opfleuren.

Tromgeroffel voor … de vorderingen van mijn schilderij. Bewonder, bewonder, bewonder … Tong uitsteken

klein2

20:24 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

donderdag, 11 september 2008

Dat heet dan gelukkig zijn (Ann Christy)

Na al de strijk en schoonmaakperikelen van eerder deze week (Housewife van Daan zorgde dan ook voor de perfecte beat tijdens de kuis J), was het stilletjes aan tijd voor plezier.  En dat plezier zat dan ook in de kleine dingen.

Mijn lichaam dat me subtiel liet weten dat het de chemo weeral eens overwonnen heeft.  Bakken energie die terug door de aderen stromen.  Buiten de aanblik in de spiegel lijkt het bijna alsof het nooit gebeurd is. 

Het zonnetje dat eenieders hart verwarmde.  Onverwachte bezoekjes van vrienden.  Die kleine Wannes die met een schattige lach me zijn tekening overhandigde.  Die bijna laatste smurfenstickers die in mijn boekje belandden.  Wat kan het leven toch simpel en mooi zijn!

Het onbezorgd dromen
Gewoon over jou
En dat je zal komen

t liefste heel gauw
Je weer te ontmoeten
Dat maakt me blij-ij-ij-ij

Dat heet dan gelukkig zijn
Een deur die plots open gaat
Dat heet dan gelukkig zijn
Waardoor je weer hopen gaat
Dat maakt je blij, maakt je blij, maakt je blij
Dat heet dan gelukkig zijn
t gevoel niet alleen te zijn
Dat heet dan gelukkig zijn
Om dan met zijn twee te zijn




Nog eens eentje uit mijn geboortejaar Tong uitsteken

23:05 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

dinsdag, 09 september 2008

Rarara

Zonder woorden ...

 

De muziekliefhebbers onder jullie begrijpen waarmee ik me vandaag (ondanks het mooie weer) heb bezig gehouden ...

21:00 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

maandag, 08 september 2008

Van Gogh achterna

Mensen vragen me dikwijls hoe ik mijn dagen spendeer en of ik me niet verveel.  Volmondig zeg ik dan meestal ‘nee hoor!’.  Elke week staan er wel enkele projecten op de agenda, waaronder de traditionele huishoudelijke werken waar wij allemaal mee geconfronteerd worden. (tenzij mijn lichaam daar anders over denkt natuurlijk).  

Meestal duurt het allemaal wel wat langer dan normaal.  De breaks die we nemen zijn talrijk en strijken, zoals vandaag, kost me dan ook meestal een aantal uren.  Maar weeral blij dat werkje achter de kiezen te hebben, kan ik jullie trots (niet lachen hoor) mijn nieuwe hobby aankondigen.  Schilderen op nummer!   Toegegeven ben dan wel geen Van Gogh, maar mijn ambitie is groot (80 x 40 cm).

Zo ziet het er nu uit …

klein

En zo gaat het er uit zien binnen 1, 2, 3, …. hmm weken Knipogen

l_0034873

Duim met me mee voor een vaste hand en dat ik mooi binnen de lijntjes blijf! Tong uitsteken

20:02 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

zondag, 07 september 2008

Thinking of …

Thinking of … het relaxdagje van vrijdag met de collega’s.  Het boottochtje op de Leie (al was het dan een beetje overschaduwd door de regen), de lekkere lunch en het leuke gezelschap waren absoluut een opkikker!

Thinking of … de 3 uur dat ik zaterdag heb zitten aanschuiven bij de CC van Merksem om dan tot de conclusie te komen dat de workshops die ik wou gaan doen ondertussen uitverkocht waren.

Thinking of … het babysit avontuur van Heidi en mezelf op zaterdag avond.  Het entertainen van zo’n kleine rakker vroeg duidelijk veel energie want wat was ik moe.

Thinking of … die kleine haartjes op mijn hoofd die sinds een weekje verschenen zijn.  Zou ik durven dromen van dat korte kopje dat me binnen enkele maanden gaat sieren.

Thinking of … dat liedje van Robbie Williams (Feel) dat ik daarstraks op de radio gehoord heb.

Come and hold my hand
I wanna contact the living
Not sure I understand
This role I've been given

I just want to feel real love
Fill the home that I live in
'Cause I got too much life
Running through my veins
Going to waste
And I need to feel real love
And a life ever after
I cannot get enough

Thinking of … de toekomst! 

23:04 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

donderdag, 04 september 2008

Status Quo

Status Quo!  Alles bleef de laatste dagen bij hetzelfde.  Net zoals het weer, was het een beetje wisselvallig en soms wat stormachtig in het hoofdje.  Ik kan niet zeggen dat ik me verveeld heb want de dagen leken wel voorbij te vliegen … maar dat is nu voorbij … voorbij met dat zinloos niksen … tijd dat GI Sanne de handen uit de mouwen steekt!

Ondertussen lijkt fase 3 van mijn behandeling zich stilletjes aan te ontvouwen voor me.  Gisteren een radiotherapie babbel met dokter Dugardyn gehad.  Maandag 22 september beginnen we eraan.  Eerst een simulatie om dan in oktober echt van start te gaan met de bestralingen.

Iets waar ik me helemaal niet aan verwacht had, was het nieuws dat ik ook inwendige bestraling zal moeten krijgen. Het ziet er dus naar uit dat GI Sanne haar laatste gevecht in het ziekenhuis (deze keer zal Sint Augustinus mijn nieuwe thuis worden) zal moeten leveren.  It ends as it started! Het zal een mooie afronding worden en kijk er verlangend naar uit …

Eentje uit mijn geboortejaar en maand … gewoon omdat het rockt en er toch wel een beetje ironie in zit …

12:20 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |