donderdag, 07 augustus 2008

Het proefkonijn spreekt tot u

Woensdag 6 augustus 2008. Chemo day IV! Ondanks de routine, was de zenuwachtigheid serieus toegeslagen.  De agressie, frustratie en angsten die de komst van deze chemobeurt hadden aangekondigd, moesten en zouden hun uitweg vinden.  Enerzijds door het blogberichtje “Even stoom afblazen”, anderzijds in het verhaal dat hierop volgt.

Toegegeven, wist helemaal niet goed wat te verwachten van deze chemo.  Want zoals het titeltje doet vermoeden is mijn proefkonijn bestaan nu volop in gang. De studie is eindelijk gestart en Ixabepilone is mijn nieuwe vriend.

Enkele weetjes over Ixabepilone:

§         Sinds oktober 2007 goedgekeurd door de U.S. Food and Drug 
           Administration in Amerika – nog volop onder studie in Europa
§         Merknaam Ixempra™
§         Ontwikkeld voor borstkanker en gewoonlijk het middeltje van de 
           laatste kans
§         Meest voorkomende bijwerkingen:

          ·  Daling van het aantal witte bloedlichaampjes – kan gepaard
              gaan met rillingen, koorts & infectiesymptomen
          ·  Daling van het aantal bloedplaatjes – verhoogd risico op
              bloedingen en/of bloeduitstortingen
          ·  Anemie (daling van het aantal rode bloedlichaampjes) –
              vermoeidheid en kortademigheid
          ·  Neuropathiën (gevoeligheidsstoornissen) – pijn aan de  
              ledematen, gewrichts- en/of spierpijn
          ·  Haaruitval
          ·  Spijsverteringsstoornissen
          ·  En dan nog een waslijst van kleinere ongemakken (de  
              vermelding echt niet waard) …

Terug even naar de woensdag ochtend. Eerste teleurstelling: geen kamer voor 2 beschikbaar, wel de zaal met een ietwat comfortabele zetel. Tweede teleurstelling: maag wilde duidelijk niet meewerken. Opkikker van de dag: de leuke complimenten over mijn blog van het verplegende personeel.

Helaas de zenuwachtigheid had zich echt wel in mijn maag genesteld en rarara geen verrassing natuurlijk het moest er eens van komen.  De jonge dame besliste dan maar om even lekker over te geven.  Kwestie van het al gehad te hebben hé. Mijn excuses dan ook aan de verpleegster.  Ze heeft haar werk met mij gehad gisteren. Toegegeven, ik voelde me heel wat beter.  En daar was hij dan … de baxter met de Ixabepilone.  We kregen te horen dat die 3 uur tijd nodig had om door te sijpelen.  Elk half uur moest mijn bloeddruk ook gemeten worden.  De eerste meting liet duidelijk nog de gevolgen van mijn eerdere braspartij zien, want die versloeg echt wel alle registers.  Tijdens de 3 uur, kwam alles stilletjes aan terug naar het normale.

Het is te zeggen het “normale” want mijn curiositeit naar mijn bloedwaarden, heeft me de volgende informatie opgeleverd.  In tegenstelling tot de vorige keren en een beetje verwacht gezien de voorbije zieke week, hebben we momenteel met een lichte bloedarmoede te maken.  Niets om ons zorgen over te maken, maar toch wel even de vermelding waard. We zullen daar vanavond dan ook eens direct werk van maken door een heerlijke portie spinazie te eten. Dat zal mijn ijzerwaarden wel een boost geven!

Bon, om 16u konden we dan eindelijk naar huis.  Het bange afwachten wat er dan ging gebeuren, sloeg al snel om in een hongergevoel.  Hé, zou ik nu echt kunnen eten? En ja hoor, deze dame heeft het volgende allemaal gisteren avond verorberd:

        ·        Een courgette/tomaten soepje
        ·        De overschot van de pasta van de avond ervoor
        ·        Een kleine Magnum
        ·        Een paar blokjes jonge kaas
        ·        En een paar worteltjes

J Victory! Geen slecht gevoel. Niet overgeven! Joepie!

Met een gerustgesteld gevoel naar mijn bed gegaan. En wat een nacht … zalig geslapen!

19:00 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

woensdag, 06 augustus 2008

Even stoom afblazen ...

Er was eens een konijntje
Dat zat met een vervelend pijntje
De  wortel die ze kreeg was oh zo oranje
‘t maakte haar wel wat onwel, helemaal geen franje

Daarnaast verloor zij ook haar pels
Please give her something else
Helaas kwam daar wortel twee, drie en vier
Oh jee dit is helemaal geen plezier

Soms zelfs een beetje bont en blauw
Was september daar maar al gauw
Ondertussen ook nog eens last van haar tandje
Het heeft toch wel een venijnig kantje

Gemutst gaat zij nu door het leven
Al is het maar voor heel even
Ondanks alles toch weer die lach
Jump naar de volgende dag

18:08 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

maandag, 04 augustus 2008

One Time (Delavega)

De tranen en emoties hadden het aangekondigd.  Het witte bloedcellen dal heeft voor een ravage gezorgd. Die maandag dan ook met koorts opgestaan.  Koorts! Voor de eerste keer in al die maanden voel ik me slecht. Grieperig. Buikgrieperig, want mijn toilet mag zijn best doen!

Toch liet ik me niet kennen en ging zoals gepland mijn collega’s een verrassingsbezoekje brengen. Opkikker voor mezelf.  Het bloedhete temperatuurtje van de kantoren negerend, deed ik mijn relaas. In de late namiddag nog even gestopt bij de moestuin van onze papa. Oke tomaatjes … strike a pose. Zijn dit tomaten of wat??

P1010052

’s Avonds was mijn pijp dan ook letterlijk uit. Helaas geen verbetering …

De volgende dagen beetje rustig gehouden. Wat geblogd. De was van de vakantie gedaan. Kortom stilletjes aan hervat het dagelijkse leven zich terug.

Donderdag was het dan echt wel zover.  Na maanden gezeverd te hebben over mijn terras … de grote schoonmaakbeurt! En trots dat ik was J.  Die namiddag vertelde ik in geuren en kleuren tegen Annik wat we de laatste weken allemaal hadden uitgestoken.

ikke en kwakskeAfb017

Vrijdag reeds een kleine voorproef gehad van Milk Inc in Herentals. Heidi … dat gaat feesten worden in september!

Zaterdag afgesloten met een gezellige, indoor dan wel, BBQ bij Vicky en Lieven. 

En zo is er weeral een week voorbijgevlogen. Een vermoeiende, gezellige, drukke, hete maar helaas zieke zomerse week. Hopelijk gooit dit ziek zijn geen roet in chemococktail 4, want tijd is net niet datgene wat ik wil verliezen …

Can you say the words I’m all right?
How can you feel who’se close to you
One time … you will get through

No fear no longing here to deny
All the meaningless thoughts you hide
You only get once chance
Or it's back from where we started

There is nothing good enough to show you
Could be craving for another day
One life is there to call your own
One time to be real sure

12:33 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

zondag, 03 augustus 2008

La Douce France Part III

Ondertussen was het al vrijdag. Time does fly when you’re having fun. Gezien onze reis stilletjes aan op zijn einde aan het lopen was, was het dringend tijd om de nodige champagne aankopen te gaan doen.

We werden dan ook ’s morgens bij de pressoir van het champagnehuis Philippe Legout verwacht. Na een rondleiding en heerlijke dégustation, zijn we wel te vree met de autokoffer vol richting Les Riceys gereden.

P1010026bis

Aangekomen in Les Riceys hadden we wel even tijd om rustig te lunchen.  Jammer genoeg begon het zonnetje ons stilletjes aan in de steek te laten.  Maar het 4-gangen menuutje hebben we ons wel heerlijk laten smaken. Later in de namiddag werden we voor een laatste dégustation verwacht bij het huis van Gallimard Père et Fils. Hun Rosé, waar de streek trouwens voor gekend staat, deed onze smaakpapillen tintelen van plezier en uiteraard konden we daar niet vertrekken zonder een paar flesjes. J

brut_roP1010029bis
                     Kurk was een beetje te groot voor de auto J

Na een laatste uurtje genieten aan het zwembad, zij het dan maar onder een waterachtig zonnetje, zat onze dag er zo goed als op. Bagage stilletjes aan inpakken. Toch nog even een filmpje meepikken en dan naar bed.

Zaterdag 25 juli 2008. Tijd om richting België te rijden.  Maar niet zonder eerst een tussenstop in Epernay, de hoofdstad van de champagne, te maken. Onderweg overviel me een gevoel van moe zijn, tevredenheid, teleurstelling dat het erop zat en zoveel meer … De muziek van André Hazes bracht me in een diepe concentratie. De woorden speelden in mijn hoofd. De diepzinnigheid van de teksten raakte me in het diepste van mijn hart. En daar waren ze dan … tranen!

De aankomst in Epernay zorgde er al gauw voor dat al die emoties even van me afgeschut werden en ik fleurde op bij de gedachte toch nog even langs bij Möet & Chandon te gaan. Dom Pérignon zag dat het goed was …


P1010030bis

Hoe verder we naar huis reden, hoe meer de zon mijn uitbundigheid aanstak. Tijd om Heidi wat te entertainen. Sanne Williams presents Swing when you’re winning. Geen enkel album dat me zo kan opbeuren. En Robbie beaamt het 

This french champagne …
so good for the brain …

Eindelijk thuis aangekomen. Moe maar voldaan … 

 

 

21:57 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

woensdag, 30 juli 2008

La Douce France Part II

De volgende dag stond volledig in het teken van de champagne. Om 10u hadden we onze eerste afspraak.  Schandalig toch, zo vroeg op de dag al aan de drank. J Een jonge zenuwachtige kerel verwelkomde ons voor de dégustation van de Drappier champagnes. Toegegeven, helemaal niet slecht op dat uur maar we waren nog niet helemaal overtuigd. Gezien we ons toch een beetje verplicht voelden iets te kopen, zijn we dan maar met een flesje vertrokken richting onze volgende bestemming.

drapp2photo_14

Château de Bligny bleek blijkbaar onze afspraak verkeerd genoteerd te hebben. Het ongenoegen dat we in de namiddag terug moesten komen, werd gelukkig verzacht door uiteraard een kleine dégustation. Het is te zeggen kleine, want ik kan jullie verzekeren dat we tegen 12u allebei serieus tut waren.

De nood aan frisse lucht en een stevige maaltijd brachten ons naar het kleine dorp Couvignon waar we in de Auberge du J.B. een lekkere steak met frietjes aten.  Terug op de weg naar Château de Bligny vonden we een heerlijk plekje in de zon met zicht op de wijngaarden waar we dan ook lekker geluierd hebben.

IMG_0086bisP1010013bisP1010014bis






Bij Château de Bligny aangekomen kregen we een rondleiding van het kasteel en de kelders, dit met bijhorende dvd presentatie hoe champagne gemaakt wordt. Uiteraard mochten we een 2de keer van hun champagnes proeven en hebben dat niet aan ons voorbij laten gaan.

IMG_0670bisIMG_0673bisP1010018bis

Terug in Eclance aangekomen hadden we nog maar 1 doel voor ogen.  Zo snel mogelijk dat heerlijke zwembad in. En heerlijk dat het was …

piscine

Dag 4 van ons tripje en we dachten dat het weer eens tijd was voor een beetje cultuur en plaatselijke kunsten. 1 van die plaatselijke kunsten is het kristal van Bayel: Cristallerie Royale De Champagne. Daar kregen we een rondleiding in de fabriek. Van zand naar glas.  Best wel interessant.

crc_magasin_274x192-10102004cristal3

Onze spurt daarna richting Clairvaux deed ons vrezen dat we het niet gingen halen. Gelukkig had Heidi de juiste overredingskracht om ons op tijd een broodje kaas te versieren. De rondleiding in de Abbaye De Clairvaux, vroeger trouwens ook een gevangenis geweest, werd een serieuze geschiedenisles en na 1,5 uur hadden Heidi en ik het wel gehad. In gedachten dwaalden we al af naar dat zalige zwembad, waar we later die dag natuurlijk nog volop van hebben genoten.

accueil-abbaye-de-clairvauxnaamloosnaamloos2picture

Die avond hebben we opnieuw in het aangename gezelschap van Ann en Vicky gespendeerd. Na het bekijken van een film, was het weeral vrij snel tijd voor ons bedje. Er komen nog 2 dagen aan …

Part III is bijna daar …

 

23:56 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

La Douce France Part I

Maandag 21 juli 2008. Het zenuwachtige gevoel dat ik als kind kende toen ik op schoolreis ging, had zich sinds de avond ervoor meester van mij gemaakt. ’s Morgens dan ook enthousiast mijn bed (ja hoor op een voor mij onmenselijk vroeg uur) uitgesprongen. Even de laatste controle van de bagage en voorzien met proviand gingen we en route met Heidi haar chique tuut richting Aube en Champagne.

Naarmate we dichter bij Frankrijk kwamen, leek het zonnetje ons te verwelkomen. Joepie nu is het echt wel vakantie!

Eerste tussenstop: Reims. Na een korte lunchbreak vonden we onze weg tussen de monumentale historische gebouwen die het centrum van Reims sieren. Het voornemen om deze vakantie een kaarsje voor mezelf te branden, brachten we al gauw in de Kathedraal Notre-Dame in vervulling. Na een wandeling van een uur, vonden we dat het goed geweest was en hervat onze reis zich richting Eclance.

P1010001bisP1010003bisP1010006bis

         Enkele kiekjes van de mooie Kathedraal te Reims

De uitzichten onderweg deden mijn verlangen naar rust en schoonheid alleen maar aanzwellen. Het gevoel ons soms in the middle of nowhere te bevinden, joeg me geen angst aan. Integendeel, zowel Heidi als ik keken meer en meer uit naar onze bestemming.

In de late namiddag was het dan zover. We hadden Eclance bereikt. Het kleine charmante dorpje verwelkomde ons samen met gastheer James van de Gîte die we die week zouden bewonen. Na een korte rondleiding en onze bevoorrading in het nabije stadje Bar-sur-Aube, was het tijd voor ons eerste aperitief uurtje en een toost op onze vakantie!

Photo%20canon%20033IMG_0038bisIMG_0044tris

La Ferme des Tourterelles                             2 happy girls

Die avond hebben we afgesloten met een verkennende wandeling van de omgeving.

Onder de noemer zot zijn doet geen zeer … 

 




De volgende ochtend kwam gastvrouw Sarah zich verontschuldigen dat ze de dag ervoor er niet voor ons was geweest gezien ze die dag wat onwel was geworden. Na een korte uitleg dat we de volgende dag gerust bij hen kunnen ontbijten, bespraken we al de mogelijke uitstappen die we konden maken. Vooral voor de keuze welke champagnehuizen te bezoeken, hadden we haar expertise nodig. Onze planning nam al snel vorm en we beslisten om die dag Troyes te gaan verkennen.

Troyes bleek een pittoresk Middeleeuws stadje te zijn met een hele rijke geschiedenis. Het toeristische pad volgend ontdekten we de Ruelle des Chats, le quartier Vauluisant met de kerk Saint-Pantaléon, de kerk Saint-Jean-au-Marché, de Place Vernier met de basiliek Saint-Urbain, de Bassin de la Préfecture en de Kathedraal St-Pierre St-Paul Trésor.

IMG_0052bisIMG_0055bisIMG_0058bis

Ruelle des Chats        le quartier Vauluisant  l’église Saint-Jean-au-Marché

IMG_0060bisIMG_0061bis

Place Vernier                           Le Basilique Saint-Urbain

IMG_0063bisIMG_0067bisIMG_0072bis

Le Bassin de la Préfecture           le Cathédrale St-Pierre St-Paul Trésor

Later die namiddag hadden we onze culturele boterham wel op en zei de klok dat het hoog tijd was om die te laten verteren.  En hoe kan je dat als vrouw het beste doen?!  Gaan shoppen natuurlijk! Shhht, niet doorvertellen aan de ex-collega’s maar deze ex Value Retailer is bij de concurrentie gaan shoppen.
J

’s Avonds waren we uitgenodigd op aperitief bij onze gastheer en gastvrouw.  We hebben ons de champagne opnieuw heerlijk laten smaken. De kennismaking met de buurvrouwen in de Gîte naast ons, was een aangename verrassing. De 2 Vlaamse meiden Ann en Vicky hebben ons de hele avond nog kunnen entertainen. Of was het andersom? J Die avond dan ook met een voldaan gevoel naar mijn bedje gegaan …

Part II komt snel …

13:21 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

zondag, 27 juli 2008

Zonnebloemen voor zij die me lief zijn

Op en top emotie vandaag. Het dipje waar we door moeten, zorgt voor tranen waarvan ik dacht dat ze mijn adres hadden verloren. Geen tranen van verdriet, maar van liefde ... 120px-Sunflowersliefde voor zij die altijd voor me klaar staan ... liefde voor het leven ... liefde voor mezelf ... liefde voor het geluk die mooie zonnebloemen in La Douce France te hebben gezien ...

 

 

Reisverhaal La Douce France komt eraan!

21:29 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |