vrijdag, 04 juli 2008

Insomnia (Faithless)

Deep in the bosom of the gentle night                 
Is when I search for the light
Pick up my pen and start to write
I struggle, fight dark forces
In the clear moon light
Without fear... insomnia
I can't get no sleep

Nacht 10 van de chemo cyclus. Net zoals de eerste keer en voorspeld door Dr. Verhoeven zat ik daar in het witte bloedcellen dal. Waar is de energie? Zo moe en toch willen die ogen niet toe. Gedachten razen door mijn hoofd. Mijn bioritme is losgeslagen.  De zachte muziek van Sade die door mijn Ipodje klinkt, brengt geen soelaas.  Helaas, I can’t get no sleep ...


moon9

16:15 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

donderdag, 03 juli 2008

‘T is moeilijk bescheiden te blijven (Peter Blanker)

Blog staat nu een paar dagen online en de reacties stromen binnen. Wouw! Een mens zou bijna gaan zweven van al die complimenten.  Blijkbaar heb ik het merendeel van mijn vriendenkring aan het lezen gezet en heb een indruk achtergelaten! Super!

Vertel dan ook in geuren en kleuren tegen ons mama op een terrasje in Antwerpen over al die leuke reacties.  Hoe sommigen een traantje hebben weggepinkt en hoe sommigen de droge humor best wel konden appreciëren. Naast de leuke soldenkoopjes weeral voldoende happy prikkels gestuurd naar die hersencellen.

Genietend van mijn eerste badje post-operatie (werd namelijk vriendelijk verzocht niet te baden – kan soms voor verdere complicaties zorgen), schieten de gedachten door mijn hoofd.  Hoe komt het toch dat een mens zich optrekt aan zoiets? Nuttig zijn, iets betekenen, goed zijn in wat je doet … willen we dit niet allemaal?

00:00 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

zaterdag, 28 juni 2008

Blog

Zaterdag 28 juni 2008. Eindelijk zover. Bijgeschreven en tijd dat we onze ervaringen op mijn blog zetten.  Straks gaan we frietjes eten. Hopelijk bevalt me dat, want heb de indruk dat mijn maag iets langer nodig heeft deze keer om te recupereren van de chemo.

eten091

19:51 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

The sequel

Woensdag 25 juni 2008. Daar gaan we weer. Chemo day II. Angstig hoorde ik me tegen de verpleegster zeggen. ‘Katheder zit scheef, dus ik moet volledig platliggen. Goed prikken hé! Oef, nog nooit zo gelukkig geweest bloed te zien. Deze keer verloopt alles allemaal vlotter.

Om 12.15u was de verpleger daar met het vergif. U had een cocktail CEF gevraagd, mevrouw. Bah, mijn boterhammen zijn amper op. Recht naar huis deze keer. Koude schotel staat op het menu. Vooraleer ons mama deze brengt, heeft mijn vieruurtje zich omgevormd tot appelmoes. Tja, het moest er eens van komen hé. De koude schotel was ook al geen lang leven gegund. Lang leve de Primperan!

 
 eten145

Reflectie van chemo kuur n° 2:
§         misselijkheid en braken – ja
§         verminderde eetlust – ja
§         vermoeidheid en zwakte – ja
§         ontsteking van het mondslijmvlies – lichtjes ja
§         verandering in smaak – ja
§         kleurverandering urine – ja
§         huidveranderingen – ja
§         haarverlies – ja

19:50 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Monchhichi

Zaterdag 21 juni 2008. Afspraak om 10u. Plaats Sanké Haircompany te Brasschaat. Daar gaan we dan. Korte pijn. We gaan voor de GI Jane coupe. In een discrete aparte kamer werd ik kort gewiekt. Ik mocht niet met mijn gezicht naar de spiegel zitten. ‘Nu komt het emotionele’, hoor ik de kapster zeggen. Tot ieders verbazing rolt er geen enkele traan. Vertel dan ook dat ik ze de dag ervoor goed heb laten gaan. Met elke knip die de kapster deed, kreeg ik meer en meer een luchtig gevoel. Hé, het doet bijlange zoveel pijn niet meer. En daar was ze dan GI Sanne! Kicking and fighting … 

Nadat mijn nieuwe haar (pruik) bijgeknipt werd, zochten we nog enkele leuke mutsjes en sjaaltjes uit waarmee we de komende maanden volop zullen gaan pronken. Mijn eerste doop volgt al snel wanneer ik mijn nieuwe coupe aan onze papa laat zien. ‘Ziet er goed uit!’ Dit wordt later bevestigd door meerdere mensen. Oef, we zien er niet als een idioot uit.
 

‘Zondags is de traditionele kaartnamiddag bij mijn ouders. Lachend spot ik met mezelf: ‘Ik ben precies een Monchhichi!’

190px-Monchichiverkleind P6220090
                              Zoek de 10 verschillen J

verkleind P6220089verkleind P6230096

Beetje alternatief, niet?               The temporary new me!



19:48 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bad hair day

Weeral een weekje verder en de schrik voor de haartjes is serieus in mijn hoofd geschoten. ’s Maandags op de “Look good, Feel good” namiddag van de VLK in Klina, vertelden de lotgenoten dat het haarverlies begint met haarpijn rond de 14de dag. Haarpijn? Ja, alsof je haar in de verkeerde richting heeft gelegen of heeft vastgezeten.  Ah, dat doet dus pijn! ’s Avonds vertel ik dat tegen Heidi, Peter en Sofie. Kijk nog maar eens goed, want het zal 1 van de laatste keren zijn met mijn eigen haren.

verkleind P6160080

En ja hoor ’s woensdags is het zover. Vertel dan ook in geuren en kleuren aan Dr. Debois, die ik die namiddag zie voor een controle, dat mijn haren ondertussen pijn doen. Allemaal normaal, toch! Later som ik alle bijwerkingen van de chemo vlot aan Dr. Verhoeven op. ‘Ah zo, ziek geweest. Dat gaan we de volgende keer proberen te vermijden met Temesta.’ Allé lap, voeg maar toe aan het lijstje medicijnen. Al hoewel dat ik hiervoor echt niet alles heb ingenomen. Nooit echt een pillenmadam geweest.

 
ap006

De volgende dagen trachten we zo stijlvol mogelijk de haartjes te beschermen. De lokken vliegen eraf en mijn swiffer mag zijn best doen. Zaterdag gaan ze eraf. Al goed dat ik die afspraak eerder gemaakt had, want die komt nu heel goed van pas. Vrijdag avond laat ik de tranen serieus hun gang gaan. Nu eruit en dan is het gedaan! Geen zelfmedelijden. Het is het einde van de wereld niet. Tegen je verjaardag zijn die haartjes er terug allemaal!

verkleind holding the hairverkleind P6190085verkleind bis P6190086
                 Holding back the hair …             Slechts 1 graai waard …
 

19:37 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Time flies by

Stilletjes aan hernam het leven zich. Het is te zeggen. Het leven van de Sandra na de operatie. Lekker lang slapen. Beetje opruimen in huis. Naar de winkel. Koken, eten en drinken. Niksen, lezen, puzzelen, tv kijken … kortom een lui lekker leventje.  Oh ja en ondertussen toch aan het schrijven geraakt in dit dagboekje. Af en toe een bezoekje. 

klok18
  
 

Reflectie van chemo kuur n° 1:
§         misselijkheid en braken – ja
§         verminderde eetlust – ja
§         vermoeidheid en zwakte – ja
§         ontsteking van het mondslijmvlies – lichtjes ja
§         verandering in smaak – ja
§         kleurverandering urine – ja
§         huidveranderingen – ja 

Dat de rest maar wegblijft! En hoe zit dat met die haartjes. Houden voorlopig nog stand.


Hoogtepunt van week 24: uitstapje naar Breda met uiteraard ons Heidi! Leuke vermoeiende dag geweest. Een body
scrub en nieuwe schoenen gekocht. Af en toe moet een jonge vrouw zich verwennen hé. Later die zaterdag avond op een receptie van een boekenwinkel, zie ik eindelijk het boek dat ik al een tijdje wenste te kopen: “Mijn partner, Mijn kind, Mijn kanker” van Freya van den Bossche. ’s Nachts kan ik er dan ook niet aan weerstaan om te beginnen lezen. Wow, dit is zo frappant. Dat wat zij daar verwoord, is zo herkenbaar. Een aanrader voor alle vrouwen met borstkanker en hun geliefden. Freya beantwoordt mijn vragen vooraleer ik besef dat ik ze heb.


freya

19:21 Gepost door GI Sanne in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |