55782

Hallo

Welkom op mijn blog. Dit is mijn verhaal. Noem het maar therapie, want wat doet een vrouw die geconfronteerd wordt met borstkanker. De ene verwerkt het alleen, de ander schrijft van zich af. Ik ben geen groot auteur. Maar geïnspireerd door zovele vrouwen die me voor zijn geweest, waag ik me er toch even aan!

Rikketikketik wie benne-k-ik

Eigenares van dit blogje: Sandra - alias GI Sanne

Woonplaats: ergens in het Antwerpse

Beroep: Business Controller - een echte cijfermadam ;o)

Sterrenteken: een steenbokje van januari met het hart op de juiste plaats en het verstand op de tong

Hobbies: Koken - Sporten - Lezen - PC - Bloggen - maar vooral genieten van het leven!

Mailbox

Stuur me gerust een mailtje

Laat even weten dat je hier bent!

Klik het icoontje: WIEBezoekers: WIEmax:

BK weetjes

Borstkanker diagnose sinds 14/04/2008

De naam van het kwaad: invasief ductaal carcinoom van 2,4 cm - T2 stadium IIA M0 N0 helaas wel G3 en triple negatief

Behandeling en verloop: Borstsparende operatie in april 2008 - Chemo in juni - september 2008: 3x CEF & 3x Ixabepilone - 25x radiotherapie in oktober 2008 - brachytherapie in november 2008 - revalidatie december 2009 tem juni 2009 - back to work 1 juli 2009!

Tik Tak

Beoordeel mijn blogje

Heel goed
Goed
Matig
Slecht
Heel slecht
Bekijk de resultaten

Archief

Live Blog

21-10-2009

Afscheid nemen bestaat niet

Zoals de bomen afscheid nemen van hun mooie gekleurde herfstbladeren, zo moet deze optimist samen met haar blog/lotgenootjes (de CCCkes) afscheid nemen van een prachtige dame!

Tilly, alias Me Myself and Cancer, heeft vannacht haar strijd tegen het kwaad verloren.

Hoe kan het anders dat tranen hierbij in mijn ogen schieten. Hoe onrechtvaardig is deze wereld toch!

Lieve Tilly ... nooit zullen wij jou vergeten ... al jouw leuke reacties op mijn blogje zijn vereeuwigd ... net als jij in onze harten!

21-10-2009, 15:59:22 GI Sanne
Algemeen

Reacties

05-11-2009, 21:04:43

Ik wilde net jouw blog doorgeven aan een vriendin van mij, wiens beste vriendin vandaag het verpletterende nieuws heeft gekregen dat het knobbeltje in haar borst helemaal niet zo onschuldig is als verhoopt...
Haar troost en hoop geven met jouw verhaal.
Maar ik kan het niet... Het nieuws hierboven komt aan als een mokerslag en ik (steekt kop in het zand) wil haar daar niet mee confronteren....

Ik wil haar hoop geven. Angst heeft ze al genoeg...