Ken je dat gevoel dat alles plotseling tegelijk op je afkomt.  Wel de afgelopen weken voelden zo alleszins aan. Eerder was ik nog zo trots op het feit dat ik alles omhelsde wat er op mijn pad langs kwam.  Maar wat als dat wat op jouw pad komt, jou slecht beïnvloedt en je in een negatieve spiraal van gevoelens en ideeën brengt.

Qua gezondheid mag het dan allemaal wel terug beter gaan.  Ja hoor, toch zelfs het gevoel van overwinning want ondanks die negatieve spiraal voel ik me lichamelijk prima.  Bewijst dat dan weer net niet dat ik vandaag opnieuw meer aankan dan voorheen.  Niettemin was ik nooit eerder zo bewust van mijn ziel en het breekbare ervan.

Wat was ik toch veilig in mijn cocon.  Volmaakt gelukkig was ik.  Herstellende van een zware ziekte.  De euforie die dat met zich meebracht gaf me positieve prikkels en ik genoot zonder me zorgen te maken.

Nu terug volledig in het leven te staan vraag ik me af waarom het leven toch soms zo breekbaar is?